ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΗΛΑ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ

2012-02-13T01:14:00.000+02:00

Σ. Καργάκος: οι γερμανικές εκτελέσεις: ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

2012-02-08T22:37:00.000+02:00

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ

Του Σαράντου Καργάκου

Ιστορικού – Συγγραφέως

Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.

Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε

κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!

Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν -αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.

Αν σ’ όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικώτερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν’ απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι’ αυτό το λόγο να είναι αποικία».

Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών.

Αυτό που όμως με θλίβει δεν είναι η ψυχική κακομοιριά των κυβερνώντων, είναι το ηθικό κατάντημα κάποιων δημοσιογράφων. Άκουγα ένα μεσημέρι κάποιον ραδιοσχολιαστή που με άκρως περιφρονητική φωνή στιγμάτιζε τη συμπεριφορά των Διστομιτών, επειδή κατέφυγαν στα ασφαλιστικά μέτρα κατά των Γερμανών. Κι έλεγε: «Πού φθάσαμε…»! Έπρεπε να είχε ζήσει τη γερμανική φρίκη της Κατοχής, για να είχε δει το πού φθάνε το κτήνος όταν κυριεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τι έκαναν οι κάτοικοι του Διστόμου από το να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Μήπως έπρεπε κι αυτοί – κι όχι μόνο αυτοί- να συμπεριφερθούν γερμανικά, δηλαδή να πιάσουν καμμιά πεντακοσαριά Γερμανούς τουρίστες και να τους κρατήσουν ομήρους ή να τους εκτελέσουν; Στα αντίποινα των Γερμανών εμείς δεν απαντήσαμε με αντίποινα. Οι Γερμανοί τιμωρήθηκαν ελάχιστα γι’ αυτά που διέπραξαν στον τόπο μας. Κάλυψαν ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που όφειλαν. Συνέχισαν τη ναζιστική πολιτική, όχι βέβαια στη γραμμή του Χίτλερ (δεν είναι ακόμη καιρός) αλλά στη γραμμή του Γκαίμπελς. Παραπλάνηση και εξαπάτηση. Και μετά αποθράσυνση. Θα ‘ρθει στιγμή που θα μας ζητήσουν αποζημίωση για τις σφαίρες που ξόδεψαν για να μας… σκοτώσουν.

Μέρος Δεύτερο

Το κείμενο που προηγήθηκε είχε γραφτεί προ πολλών ετών για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα όπου αρθρογραφούσα επαγγελματικώς. Δεν δημοσιεύθηκε· και σε λίγες ημέρες «εκτελέστηκα» και δημοσιογραφικώς. Μου τράβηξαν το χαλί επιτηδείως κάτω από τα πόδια μου. Τώρα που ήλθαν οι δύσκολοι καιροί και η Γερμανία μάς φόρεσε καπίστρι, πολλοί σταθμοί και πάμπολλα έντυπα μού ζητούν να μιλήσω και να γράψω για τις περιβόητες αποζημιώσεις. Μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τις εκτελέσεις. Κι αντιμετώπισα τις λοιδορίες δύο «καναλοκύνων». Αναφερόμουν στην εκτέλεση των συγγενών μου και στην υπέροχη στάση της γιαγιάς μου. Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας τής ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του. Η γιαγιά -βαθιά χριστιανική ψυχή- κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει:

– Ο θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!…

Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Που και που ένα σιγαλό – σαν αγεράκι απαλό- μοιρολόι.

Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, την λεγόμενη τότε «Ογδόη». Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον Άγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε.

– Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω…

Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:

– Να ‘σαι συγχωρεμένος…

Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνεια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. Ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ’ έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, Αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης. Αλλά η πείρα μιας μακράς ζωής με εδίδαξε ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι η συγγνώμη. Γι’ αυτό συγχωρώ και τον δημοσιογράφο – κάποτε φίλο- και τα παρασαρκώματα που τον περιστοιχίζουν, που, χωρίς να φορούν την στολή της «Βέρμαχτ», συνεχίζουν με άλλα μέσα το έργο τους.

Συγχωρώ ακόμη και τους Γερμανούς δημοσιογράφους, τραπεζίτες και πολιτικούς για όσα μας κάνουν. Κι όχι απλώς τους συγχωρώ, αλλά τους ευγνωμονώ. Από τη δική τους αγνώμονα στάση, θα ξεπηδήσει η δική μας ανάταση, η νέα εθνική μας επανάσταση. Όχι κατά των Γερμανών αλλά κατά των υπολειμμάτων του δωσιλογισμού που «κοπροκρατούν» (το ρήμα του Ελύτη) πολιτικά και οικονομικά τη δόλια πατρίδα μας.

Υ.Γ. Το πρωτότυπο κείμενο είναι δημοσιευμένο σε πολυτονικό

Πηγή: Αθηναϊκό Ημερολόγιο 2012, Εκδόσεις Φιλιππότη

θρησκευτική αναγέννηση στη Ρωσσία

2012-02-02T23:40:00.001+02:00

Πρόγραμμα Φεβρουαρίου 2012

2012-02-01T23:36:00.002+02:00

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΤΙΣΣΗΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2012

	ΗΜ.	ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ	ΩΡΑ
1	Τετ.	Ἑσπερινός	4:30 μ.μ.
2	Πεμ.	ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ	6:30 π.μ.
4	Σάββ.	Ἑσπερινός	4:30 μ.μ.
5	Κυρ.	ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ	6:30 π.μ.
6	Δευτ.	Ἑσπερινός	4:30 μ.μ.
7	Τρίτη.	Παρθενίου ἐπισκόπου Λαμψάκου ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ	6:30 π.μ. 5:00 μ.μ.
9	Πέμ.	Ἑσπερινός	4:30 μ.μ.
10	Παρ.	Χαραλάμπους ἱερομάρτυρος	6:30 π.μ.
11	Σάββ.	Ἑσπερινός,	4:30 μ.μ.
12	Κυρ.	ΑΣΩΤΟΥ	6:30 π.μ.
14	Τρίτη	ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ	5:00 μ.μ.
17	Παρ.	Ἑσπερινός. Μνημόνευση κεκοιμημένων	4:30 μ.μ.
18	Σάββ.	ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ
19	Κυρ.	ΑΠΟΚΡΕΩ	6:30 π.μ.
21	Τρίτη.	ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ	5:00 μ.μ.
24	Παρ.	Ἑσπερινός	4:30 π.μ.
25	Σάββ.	Πάντων τῶν ἐν ἀσκήσει λαμψάντων ὁσίων Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
26	Κυρ.	ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ,
		ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
27	Δευτ.	Ὄρθρος, Ὧρες Μέγα Ἀπόδειπνον	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
28	Τριτη	Ὄρθρος, Ὧρες Μέγα Ἀπόδειπνον	6:30 π.μ 4:30 μ.μ
29	Τετ	Λειτουργία τῶν προηγιασμένων Δώρων Μέγα Ἀπόδειπνον	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.

Ἐφημέριοι: Ἀρχιμ. Ἀδαμάντιος Κυκκώτης (τηλ. 99680717)

π. Ἠλίας Κουτραφούρης (τηλ. 99514569)

Γιὰ διευθετήσεις Μυστηρίων μπορεῖτε νὰ ἐπικοινωνεῖτε μὲ τὸν π. Ἠλία.

π. Νικόλαος Λουδοβίκος. Θεία Χάρη

2012-01-21T18:35:00.000+02:00

Μνήμη

2012-01-15T21:45:00.002+02:00

2012-01-11T22:19:00.001+02:00

Το σύνολο της επίγειας ζωής μας, από τη γέννηση μέχρι την τελευταία αναπνοή μας, τελικά θα μοιάσει με μια περιεκτική πράξη. Το περιεχόμενο και η ποιότητα της θα φανεί σαν μια λάμψη. Φανταστείτε ένα ποτήρι από το καθαρότερο κρύσταλλο γεμάτο νερό. Μια ματιά είναι αρκετή να μας πει αν το νερό είναι καθαρό ή όχι. Το ίδιο θα συμβεί και μ' εμάς, όταν θα πάμε σε άλλη σφαίρα. Ακόμα και η πιο μικρή κίνηση της καρδιάς μας ή του νου μας αφήνει το στίγμα της στο σύνολο της ζωής μας. ...; Μέχρις ότου αποβάλω τον λογισμό από την καρδιά μου με μια πράξη μετάνοιας αυτή θα μένει μαζί μου σαν μια μαύρη κηλίδα, χωρίς να μπορεί να κρυφτεί.

Όταν μετανοούμε κατηγορώντας αποκλειστικά τον εαυτό μας μπροστά σε Θεό και ανθρώπους, καθαριζόμαστε εσωτερικά. Το νερό στο ποτήρι καθαρίζεται αφού περάσει από πνευματικό φίλτρο της μετάνοιας. Έτσι όταν εξομολογούμαι, κατηγορώ τον εαυτό μου για κάθε κακό, γιατί δεν υπάρχει αμαρτία σ' όλο τον κόσμο για την οποία δεν είμαι ένοχος έστω και για δευτερόλεπτο. ...; Και αν για μια μόνο στιγμή κρατήθηκα από μια κακή σκέψη, ποιος εγγυάται ότι αυτή η στιγμή δεν θα μεταβληθεί σε αιωνιότητα;

Γέροντας Σωφρόνιος

2012-01-06T20:11:00.000+02:00

Προσευχές που δεν εισακούονται

2012-01-03T22:16:00.000+02:00

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Περί Ιερωσύνης

2012-01-03T16:17:00.000+02:00

Όταν λειτουργάς, νά ‘χεις υπόψη σου ότι είσαι μεσίτης. Παραλαμβάνεις από τον κόσμο πόνο, δάκρυα, ασθένειες, παρακλήσεις και τ’ αναφέρεις επάνω εις το θρόνο της θεότητος. Και μεταφέρεις κατόπιν στον κόσμο παρηγοριά, θεραπεία, ό,τι έχει ανάγκη ο καθένας. Μεγάλο αξίωμα σ’ έχει αξιώσει, παιδί μου, ο Θεός. Να το καλλιεργήσεις. Το αυτί του Θεού είναι στο στόμα του ιερέως.

           Μεγάλη δύναμη έχει το πετραχήλι. Το πετραχήλι είναι ο διαλλάκτης του πεπτωκότος ανθρώπου με τον Πατέρα, με τον Δημιουργό του. Γι’ αυτό όσο μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις. ΄΄Οσο μπορείς περισσότερα.
          Στον καιρό της Τουρκοκρατίας γύριζαν πολλοί παπάδες, άλλά ένας παπάς γύριζε και μάζευε ονόματα και τα μνημόνευε στη Λειτουργία. Και είπε ο καϊμακάκης, ο Τούρκος αστυνομικός: «Βρε, αυτός εγείρει τον κόσμο σε επανάσταση». Τον πιάνει και τον βάζει μέσα. Και στον ύπνο του φανερώνονται όλοι αυτοί που μνημόνευε και λένε: «Άκουσε, ή βγάζεις τον παπά έξω, διότι αυτός μας μνημονεύει και μας παρηγορεί, ή θα σου πάρουμε το πρώτο παιδί». ………Κι ο Τούρκος φοβήθηκε. Επί Τουρκοκρατίας. «Άντε, παπά, πάνε στο καλό», λέει, «πάνε, εγώ θα χάσω το παιδί μου;»
         Μεγάλη δύναμη έχει το πετραχήλι, παιδί μου, μεγάλη δύναμη. Όσο μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις.
         Ναι, εμένα παλιά μού ‘δωσε ο π, Αρσένιος, ο παραδερφός του γερο-Ιωσήφ, κάτι ονόματα απ’ ‘οταν ήταν μετανάστης απ’ τη Ρωσία και ήρθε στην Ελλάδα. Κι εγώ τα μνημόνευα. Κι έπειτα μου λέει: «Ξέρεις, Γέροντα, τι είδα; Είδα στον ύπνο μου ότι αυτά τα ονόματα που σού ‘δωσα, πήγα στο ένα σπίτι. Λέω, πώς τα περνάς εδώ; Ε, λέει, λιγάκι, καλά, αλλά έρχεται ο παπα-Εφραίμ και μας παρηγορεί». Είναι που του μνημόνευα τα ονόματα. Ναι. Έπειτα ο άλλος: «Εσύ πώς τα περνάς;» «Ναί, έτσι κι έτσι, αλλά πέφτει λιγάκι βροχή και κρυώνω, αλλά έρχεται ο παπα-Εφραίμ, λέει, και μας παρηγορεί». Λέω: «Είναι, αδερφέ μου, τα όνόματα που μνημονεύω».
         Ο παπα-Πλανάς γιατί αγίασε; Εμνημόνευε ολόκληρα χαρτιά, εμνημόνευε. Κι εγώ θυμήθηκα κάτι ονόματα και τα τοιχοκόλλησα στην Προσκομιδή. Εκεί εκ του προχείρου. Και στον ύπνο μου βλέπω, λοιπόν, ότι ήρθαν κάτι γέροι παλαιοί, με παλαιϊκά ρούχα, όπως άκουγα εγώ από την μητέρα του πατέρα μου. Λένε: «Εσύ, παιδί μου, μας έγραψες, αλλά ο Γέροντας, παιδί μου, δεν μας μνημονεύει».
         -Έλα, λέω του Γέροντα, γιατί δεν τα μνημονεύεις;
         -Δεν τα έβλεπα καθαρά, λέει.
         -Γέροντα, αυτό κι αυτό είδα: ότι ο Γέροντας δεν μας μνημονεύει, λέει.
.         Κι από τότες έλαβα προθυμία να μνημονεύω όσα ονόματα περισσότερα. Όσα ονόματα περισσότερα, περισσότερο μισθό λαμβάνεις. Αλλά αυτή είναι η μεγαλύτερη ελεημοσύνη: να ενώσεις τον άνθρωπο με τον Θεό. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ελεημοσύνη. Και μπορείς να το κάνεις. Όσα, παιδί μου, περισσότερα ονόματα μνημονεύεις, τόσο περισσότερο μισθό λαμβάνεις. Ναι.

          Ένας ιερομόναχος: Και για τα δάκρυα που είπατε; Πώς μπορεί κανείς, έτσι, νά ‘χει δάκρυα στην ώρα της Θ. Λειτουργίας;
          Γέροντας: Να σου πω, εγώ τώρα έχω κάναν χρόνο που σταμάτησα, διότι δεν βλέπω, αλλά όλην την ημέρα προπαρασκευαζόμουνα για τη Θ.Λειτουργία. Να μην περιορισθείς, παιδί μου, στις ευχές της Μεταλήψεως. Διότι τη Μετάληψη τη διαβάζει και ο λαϊκός, κι ο παπάς, κι ο δεσπότης, κι ο πατριάρχης. Αλλά δεν είναι όλοι ένα. Ο κόσμος τα παραλαμβάνει έτοιμα τα Δώρα. Ενώ ο παπάς είναι χασάπης. Θυσιάζει τον Χριστό και Τον μεταδίδει κατόπιν στο πλήρωμα του λαού. Έχει μεγάλη διαφορά, δεν είναι το ίδιο. Γι’ αυτό, παιδί μου, αν θέλεις νά ‘χεις κατάσταση, μην περιορίζεσαι στις ευχές της Μεταλήψεως. Γιατί εσύ είσαι χασάπης. Σφάζεις και θυσιάζεις. Ενώ ο άλλος τον παίρνει έτοιμο τον άγιο Άρτο. Γι’ αυτό όλη την ημέρα να παρακαλάς την Παναγία, που έχεις κοντά: «Παναγία μου, αξίωσέ με να δω τι θυσιάζω, τι υπούργημα μού ‘δωσε ο Θεός. Να το αισθανθώ». Και θα σου το δώσει η Παναγία. Ναι. Άμα λειτούργησες και δεν δάκρυσες, είσαι λιγάκι… υπό μέμψιν, είσαι υπό κατάκρισιν.
          Ιερομόναχος: Στενοχωριέμαι κι εγώ.
          Γέροντας: Ναι. Άμα, όμως, κλάψεις στη Λειτουργία, θα καταλάβεις ότι λειτούργησες, ότι έφαγες κρέας πνευματικό, να πούμε. Αν, όμως, δεν έκλαψες είτε στην προσευχή σου, είτε στη Λειτουργία, είναι σαν να έφαγες νερόβραστο. Αν, όμως, κλάψεις, θα καταλάβεις ότι έφαγες πνευματικό κρέας.

Ιερομόναχος: Γέροντα, κανείς προσπαθεί να προετοιμάζεται όσο μπορεί, όμως βλέπει ότι ο εχθρός δεν κάθεται, δηλαδή φέρνει λογισμούς πολλές φορές αισχρούς, βλασφήμους, ρυπαρούς, Τότε τι κάνει, ας πούμε, τι πρέπει, πώς να τους αντιμετωπίσει;
Γέροντας: Άκουσε να δεις, άνθρωποι είμεθα. Ε, άνθρωποι είμεθα, δεν είμεθα άγγελοι. Φέρνει και λογισμούς αισχρούς, φέρνει και λογισμούς υπερηφανείας, φέρνει και λογισμούς κατακρίσεως, όλα. Εμείς θ’αγωνιζόμαστε.

Άλλη φορά ήρθε κάποιος εδώ πέρα και με την ομιλία προβήκαμε σε κατάκριση. Έπειτα πάω να λειτουργήσω και δεν μπορώ να πω τις ευχές. Βρε, τι έκανα; λέω. Μπρος! Ήρθε ο τάδε γείτονας και κατακρίναμε κάτι δεσποτάδες και το αυτό. Απάνω στη Λειτουργία, λειτουργώντας, λέω: «Θεέ μου, συγχώρεσέ με. Συγχώρεσέ με, Θεέ μου. Έσφαλα, Θεέ μου. Για ποιον είναι το “έσφαλα”, Θεέ μου; Υπάρχει και για μένα συγχωρητική ευχή», λέω. «Ε, καλά, Θεέ μου, ευλόγησον». Και στο τέλος ειρήνευσα και λέω: «Αμα θέλεις άλλη φορά, κατάκρινε!»
Μεγάλο πράγμα είναι, μεγάλο κακό είναι η κατάκρισις. Ε, ως άνθρωποι θα σφάλλουμε, παιδί μου. Αλλά τι; Και η εξομολόγησις είναι μυστήριο, παιδί μου.

Εγώ μόνο το Γυμνάσιο έβγαλα, δεν πήγα παραπάνω. Κι έγραψα όλους τους συμμαθητάς μου, όλους τους καθηγητάς μου, τους δασκάλους από την πρώτη Δημοτικού μέχρι την τελευταία τάξη του Γυμνασίου. Και όταν τα μνημονεύω, πόση χαρά λαμβάνω! Ξέρεις πόση χαρά λαμβάνω; Διότι μνημονεύω εκείνους, οι οποίοι με έκαναν άνθρωπο καλό. Τώρα, επειδή έχω ένα χρόνο που δεν πάω στη Λειτουργία, γιατί δεν ακούω, και θέλω να μνημονεύσω πάλι εκείνα τα ονόματα, και λίγο-λίγο πάλι τα θυμάμαι, αυτοί οι άνθρωποι ωφελούνται. Γι’ αυτό, παιδάκι μου, θέλεις να σωθεί η ψυχή σου δωρεάν; Όσα μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις.

Μεγάλη παρρησία έχει το πετραχήλι, μεγάλη παρρησία. Γι’ αυτό, παιδάκι μου, θες ν’ αποκτήσεις κατάσταση; Άμα λειτουργήσεις και δεν κλάψεις, κάπου έπταισες, κάπου έκανες λάθος. Εγώ όλη την ημέρα προπαρασκεύαζα τον εαυτό μου για την ώρα της Λειτουργίας. Κι όταν έμπαινα στη Λειτουργία, δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυα. Ναι! Πολλές φορές δηλαδή είδα και απάνω στην αγία Τράπεζα σώμα νεκρό, να πούμε, σαν σε έκσταση, σώμα νεκρό.

           Ιερομόναχος: Εγώ, Γέροντα, ήμουνα είκοσι χρόνια απλός μοναχός. Και είναι αλήθεια, όταν έγινα παπάς, μετά δυσκολεύτηκα, δεν μπορούσα να συνηθίσω ότι ήμουνα ιερεύς. Και από την άλλη μέρα που έγινα παπάς με πολέμησε ο διάβολος με λογισμούς, με αγωνία, με φόβο, με αυτά, με πάλεψε πολύ με αυτά.
           Γέροντας: Ε, τη δουλειά του κάνει αυτός. Τη δουλειά του, αλλά κι εμείς θα κάνουμε τη δουλειά μας. Εκεί εις την Παναγία, να παρακαλάς την Παναγία, παιδί μου, διότι όλοι οι Άγιοι παρακάλεσαν την Παναγία. Δεν δίνεται ένα χάρισμα από τον Θεό εις τον άνθρωπο, ει μη διά μέσου της Παναγίας. Η Παναγία μοιράζει τα χαρίσματα στον κόσμο, η Παναγία τα μοιράζει.
           Ιερομόναχος: Κι έτσι εθαύμασα. Λέω, πως ο διάβολος ούτε τη Θ. Λειτουργία δεν φοβάται, με τους λογισμούς του, με αισχρά, με το ένα, με το άλλο.
           Γέροντας: Δεν λείπουν, παιδί μου, αυτά τα πράγματα. Δεν λείπουν.
           Ιερομόναχος: Περιφρόνηση χρειάζεται…
           Γέροντας: Περιφρόνηση. Ε, τη δουλειά του κάνει αυτός, παιδί μου, τη δουλειά του κάνει. Αλλά εμείς τη δουλειά μας, τη δουλειά μας.

http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/monasticism/efraim_ierosini.htm

ΜΕ ΚΕΙΝΟ Τ’ ΑΛΛΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ

2012-01-03T14:37:00.000+02:00

ΜΕ ΚΕΙΝΟ Τ’ ΑΛΛΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ

Του Βασίλη Χαραλάμπους

____________

Στης ερήμου τα κατάβαθα

η Σκήτη του Αγίου Βασιλείου

καλύβες απέριττες μικρές

της ικεσίας ξερολιθιές

ωσάν των αητών φωλιάσματα

και μ΄ όλο το ημερίσιο φως

και του ήλιου το καύμα

στο μισοσκότεινο

έγκλειστοι της ερήμου οικιστές

με κείνο τ΄ άλλο αντάμωμα

από την Κερασιά

τα Κατουνάκια

το Καρμήλιο Όρος

ακατάπαυστα ικετεύουν

τον Κύριο του ελέους.

Από την ποιητική Συλλογή « Τ’ Άθωνα απλωταριά »

«Ἡ πιστὴ σύζυγος»

2012-01-02T12:03:00.001+02:00

-Γέροντα, µιὰ γυναίκα τὴν ἐγκατέλειψε ὁ ἄνδρας της, πῆρε καὶ τὸ παιδὶ, καὶ ἔχει σχέσεις µὲ δὺο
ἄλλες γυναὶκες. Μὲ ρώτησε τί νὰ κάνη.
-Νὰ τῆς πῆς, ὅσο µπορεῖ, νὰ κάνη ὑποµονή, προσευχή, καὶ νὰ φέρεται µὲ καλοσύνη. Νὰ
περιµένη· νὰ µὴ διαλύσει τὸν γάµο ἡ ἴδια. Κάποιος περιφρονοῦσε τὴν γυναίκα του, τὴν
κακαµεταχειριζόταν, καὶ αὐτὴ τὰ ἀνατιµετώπιζε ὅλα µὲ ὑποµονὴ καὶ καλοσύνη, µέχρι ποὺ
πέθανε σχετικὰ νέα. Ὅταν ἔκαναν τὴν ἐκταφή της, βγῆκε ἀπὸ τὸν τάφο µία εὐωδία.
Ἀπόρησαν ὅσοι βρίσκονταν ἐκεῖ.
Βλέπετε, αὐτὴ ἀντιµετώπιζε τὰ πάντα µὲ ὑποµονὴ σ’ αὐτὴν τὴν ζωή, γι’ αὐτὸ δικαιώθηκε στὴν
ἄλλη ζωή.
Ἔχω ὑπ’ ὄψιν µου καὶ µιὰ ἄλλη περίπτωση. Ἕνα κοσµικὸ παιδὶ εἶχε συµπαθήσει µιὰ κοπέλα
ποὺ ζοῦσε πνευµατικά. Γιὰ νὰ τὸν συµπαθήση καὶ ἡ κοπέλα, προσπαθοῦσε νὰ ζῆ κι αὐτὸς
πνευµατικά, ἐκκλησιαζόταν κ.λπ. Τελικὰ παντρεύτηκαν. Μετὰ ὅµως ἀπὸ χρόνια ἐκεῖνος ἄρχισε
πάλι τὴν κοσµικὴ ζωή.
Ἐνῶ εἶχαν καὶ µεγάλα παιδιὰ -ἕνα ἀγόρι στὸ πανεπιστήµιο καὶ δύο κοπέλες, µία στὸ λύκειο καὶ
µία στὸ γυµνάσιο –αὐτὸς συνέχιζε νὰ ζῆ ἄσωτα. Εἶχε µιὰ µεγάλη ἐπιχείρηση καὶ ἔβγαζε πολλὰ
χρήµατα, ἀλλὰ τὰ περισσότερα τὰ ἐξόδευε µὲ τὴν ἄσωτη ζωή του.
Ἡ καηµένη ἡ σύζυγός του κρατοῦσε τὸ σπίτι µὲ τὴν οἰκονοµία ποὺ ἔκανε καὶ τὰ παιδιά της µὲ τὶς
συµβουλές της. Δὲν κατηγοροῦσε τὸν πατέρα τους, γιὰ νὰ µὴν τὸν σιχαθοῦν καὶ τραυµατισθοῦν,
ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ µὴν παρασυρθοῦν.
Τὰ βράδια ποὺ γύριζε ἀργά, εὔκολα τὸν δικαιολογοῦσε, λέγοντας στὰ παιδιὰ ὅτι ἔχει δουλειὲς,
ἀλλὰ τὸ µεσηµέρι ποὺ πήγαινε στὸ σπίτι µὲ κάποια φιλαενάδα του, τί νὰ ἔλεγε; Γιατί, τί ἔκανε ὁ
ἀθεόφοβος αὐτὸς ἄνθρωπος; -ἄν καὶ δὲν ἀξίζει νὰ τὸν λέη κανείς ἄνθρωπο, ἐπειδὴ δὲν εἶχε
καθόλου ἀνθρωπιά.
Τηλεφωνοῦσε στὴν γυναίκα του νὰ τοῦ ἑτοιµάση τὰ φαγητὰ ποὺ ἐπιθυµοῦσε καὶ ἐρχόταν τὸ
µεσηµέρι µὲ κάποια ἀπὸ τὶς φιλενάδες του γιὰ φαγητὸ. Ἡ καηµένη ἡ µάνα, γιὰ νὰ µὴν µποῦν σὲ
ἄσχηµους λογισµοὺς τὰ παιδιά της, τοὺς καλοδεχόταν.
Ἔδινε τὴν ἐντύπωση ὅτι εἶναι δική της φίλη καὶ πέρασε ὁ σύζυγος της ἀπὸ τὸ σπίτι της καὶ τὴν
ἔφερε στὸ σπίτι τους, µὲ τὸ αὐτοκίνητό του. Ἔστελνε µὲ τρόπο τὰ παιδιὰ στὰ δωµάτιά τους, γιὰ
νὰ διαβάσουν, γιατὶ φοβόταν µήπως δοῦν καµµιὰ ἄσχηµη σκηνή, ἐπειδὴ δυστυχῶς αὐτὸς δὲν
πρόσεχε, ἀλλὰ ἀσχηµονοῦσε καὶ µέσα στὸ σπίτι. Αὐτὸ γινόταν κάθε µεσηµέρι καὶ κάθε τόσο τῆς
2

κουβαλοῦσε καὶ ἄλλο πρόσωπο.
Ἀφοῦ τὰ παιδιὰ ἔφθασαν νὰ λένε στὴν µητέρα τους: «Πόσες φίλες ἔχεις, µαµά;» .
«Γνωριζόταµασταν ἀπὸ παλιά», τοὺς ἔλεγε ἐκείνη. Ἐν τῷ µεταξὺ αὐτὸς τὴν εἶχε τὴν καηµένη
χειρότερα καὶ ἀπὸ ὑπηρέτρια, διότι τῆς φερόταν µὲ πολλή βαρβαρότητα.
Σκεφθῆτε τώρα, αὐτὴ ἡ µάνα κάθε µέρα νὰ ὑπηρετῆ δύο κτήνη, ποὺ ἀτίµαζαν τὸ σπίτι, καὶ νὰ
βάζη συνέχεια καλοὺς λογισµοὺς στὰ παιδιά της. Καὶ δὲν εἶναι ὅτι ἤξερε πὼς τὸ θέµα αὐτὸ θὰ
λήξη ἔπειτα ἀπὸ ἕνα διάστηµα, ὥστε νὰ πῆ: «θὰ κάνω ὑποµονὴ» καὶ νὰ ἔχη καὶ λίγη παρηγοριά.
Αὐτὴ ἡ κατάσταση συνεχίστηκε ἀρκετὰ χρόνια. Ἐπειδὴ ὅµως εἶχε δώσει ὁ ταλαίπωρος πολλὰ
δικαιώµατα στὸν διάβολο, ἑπόµενο ἦταν νὰ δέχεται φοβερὲς δαιµονικὲς ἐπιδράσεις. Ἦταν σὰν
τρελλός, δὲν ἤλεγχε τὸν ἑαυτό του, ὅλα τοῦ ἔφταιγαν.
Μιὰ µέρα λοιπὸν, ὅπως ἔτρεχε µὲ τὸ αὐτοκίνητό του, καθὼς ἦταν µεθυσµένος ἀπὸ τὴν σαρκικὴ
µέθη, ξέφυγε ἀπὸ τό δρόµο καὶ ἔπεσε στὸ γκρεµό. Τὸ αὐτοκίνητο διαλύθηκε καὶ αὐτός
τραυµατίστηκε σοβαρά. Τὸν µετέφεραν στὸ νοσοκοµεῖο καὶ ὕστερα ἀπὸ µιὰ σχετικὴ νοσηλεία
τὸν πῆγαν στὸ σπίτι σακατεµένο.
Καµµιὰ φιλενάδα του δὲν τὸν πλησίασε, γιατὶ δὲν εἶχε πιὰ οὔτε πολλὰ χρήµατα, ἀλλὰ καὶ τὸ
πρόσωπό του ἦταν παραµορφωµένο. Ἡ καλὴ σύζυγος ὅµως καὶ καλὴ µάνα τὸν περιποιόταν µὲ
πολλὴ καλωσύνη, χωρίς νὰ τοῦ θυµίζη τίποτε ἀπὸ τὴν ἄσωτη ζωή του.
Αὐτὸ τὸν συγκλόνισε καὶ τὸν ἀλλοίωσε πνευµατικὰ. Μετανόησε εἰλικρινὰ, ζήτησε καὶ
ἐξοµολογήθηκε, ἔζησε λίγα χρόνια χριστιανικά, µὲ ἐσωτερική εἰρήνη, καὶ ἀναπαύθηκε ἐν
Κυρίῳ. Μετὰ τὸν θάνατο του τὸ ἀγόρι ἀνέλαβε τὴν δουλειά του καὶ συντηροῦσε τὴν οἰκογένεια.
Ζοῦσαν ἀγαπηµένα τὰ παιδιὰ, γιατὶ εἶχαν πάρει καλὲς ἀρχὲς ἀπὸ τὴν καλὴ µάνα. Αὐτὴ ἡ µάνα
ἦταν ἡρωίδα.
Ἤπιε ὅλα τὰ φαρµάκια, γιὰ νὰ µὴ διαλυθῆ ἡ οἰκογένειά της καὶ πικραθοῦν τὰ παιδιὰ της,
κράτησε τὴν οἰκογένεια σωστά, ἔσωσε καὶ τὸν ἄνδρα της, ἀποταµίευσε καὶ αὐτὴ οὐράνιο µισθό.
Ὁ Θεὸς αὐτὴν τὴν γυναίκα θὰ τὴν βάλη στὴν καλύτερη θέση στὸν Παράδεισο.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ΄ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
Ἀπόσπασµα ἀπό τίς σελίδες 51-54 τοῦ βιβλίου

π.Νικολαος Λουδοβίκος

2012-01-01T21:23:00.004+02:00

Ενας λογος ουσιαστικος απο ενα άνθρωπο που ξέρει γράμματα.

Πρόγραμμα ακολουθιών. Ιανουάριος 2012

2012-01-01T11:23:00.000+02:00

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΤΙΣΣΗΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012

	ΗΜ.			ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ		ΩΡΑ
1	Κυρ.			Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΠΕΡΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Βασιλείου τοῦ Μεγάλου		6:45 π.μ.
3	Τρίτη			ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ		5:00 μ.μ.
5	Πεμ.			Μεγάλαι Ὧραι, Ἑσπερινός μετὰ Θείας Λειτουργίας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου		6:30 π.μ.
6	Παρ.			ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ Ἑσπερινός		6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
7	Σάββ.			Σύναξις τοῦ Τιμίου Προδρόμου Ἑσπερινός		6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
8	Κυρ.			Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα, Γεωργίου τοῦ Χοζεβίτου		6:30 π.μ.
10	Τρίτη			ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ		5:00 μ.μ.
13	Παρ.			ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ		4:30 μ.μ.
14	Σάββ.			Ἑσπερινός		4:30 μ.μ.
15	Κυρ.			ΙΒ΄ Λουκᾶ (10 Λεπρῶν), Παύλου Θηβαίου, Ἰωάννου Καλ.		6:30 π.μ.
16	Δευτ.			Ἑσπερινός		4:30 μ.μ.
17	Τρίτη			Αντωνίου τοῦ Μεγάλου, Γεωργίου νεομάρ. ἐξ Ἰωαννίνων Ἑσπερινός. (Δὲν θὰ τελεστεῖ παράκληση).		6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
18	Τετ.			Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου		6:30 π.μ.
20 προς 21			Παρασκ. προς Σάββατο		ΑΓΡΥΠΝΙΑ Μαξίμου Ὁμολογητοῦ, Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ, Ἁγνῆς Μάρτυρος	9:00 μ.μ. - 1:00π.μ.
21		Σάββ.		Ἑσπερινός		4:30 μ.μ.
22	Κυρ.			ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ, Τιμοθέου Ἀπ., Ἀναστασίου ὁσιομ. τοῦ Πέρσου.		6:30 π.μ.
24	Τριτ.			ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ		5:00 μ.μ.
28	Σάββ.			Ἑσπερινός		4:30 μ.μ.
29	Κυρ.			ΙΖ΄ ΜΑΤΘ., (ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ), Ἀνακ. Λειψ. Ἰγνατίου Θεοφ. Ἑσπερινός		6:30 π.μ. 4:30 π.μ.
30	Δευτ.			Τριῶν Ἱεραρχῶν		6:30 π.μ.
31	Τρίτη			ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ		5:00 μ.μ.

Ἐφημέριοι: Ἀρχιμ. Ἀδαμάντιος Κυκκώτης (τηλ. 99680717)

π. Ἠλίας Κουτραφούρης (τηλ. 99514569)

Γιὰ διευθετήσεις Μυστηρίων μπορεῖτε νὰ ἐπικοινωνεῖτε μὲ τὸν π. Ἠλία.

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ

«Ἀρχικῶς ὁ μέγας Ἁγιασμὸς ἐτελεῖτο εἰς ἀνάμνησιν τοῦ βαπτίσματος τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν παννυχίδα τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἀντλοῦσαν οἱ πιστοὶ ὕδωρ, ἔπιναν καὶ ἐρραντίζοντο καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐβαπτίζοντο σ᾽ αὐτὸ οἱ κατηχούμενοι. Στὴν Λειτουργία τῆς Ἑορτῆς, ποὺ ἐτελεῖτο εὐθὺς ἀμέσως, παρίσταντο καὶ οἱ νεοφώτιστοι, γι᾽ αὐτὸ καὶ μέχρι σήμερα ψάλλεται κατ᾽ αὐτὴν ἀντί τρισαγίου τὸ «Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε». Κατ᾽ οὐσίαν ὁ μέγας Ἁγιασμός εἶναι εὐλογία τοῦ ὕδατος τοῦ Βαπτίσματος.(…) Ὁ ἁγιασμὸς τῶν ὑδάτων τῶν Θεοφανείων εἶναι πραγματικὸ «γεγονὸς» γιὰ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἀνάμνηση καὶ πραγματικὴ λειτουργικὴ παρουσία τοῦ σωτηριώδους γεγονότος τοῦ βαπτίσματος τοῦ Κυρίου μὲ ὅλο τὸ βάρος τῶν συνεπειῶν του στὴν ζωὴ τοῦ καθενὸς πιστοῦ χωριστὰ καὶ τοῦ ὅλου σώματος τῆς Ἐκκλησίας» (Ἰω. Φουντούλης).

· Ο Μέγας Ἁγιασμός τῆς παραμονῆς τῶν Φώτων (5^ης Ἰαν.) καὶ τῆς κυριωνύμου ἡμέρας τῶν Θεοφανείων (6^ης Ἰαν.) εἶναι ἀκριβῶς ὁ ἴδιος, ἰσοδύναμος καὶ ἰσότιμος Ἁγιασμός. Τὴν 6^η Ἰανουαρίου διαβάζεται πρίν τὴν καθαγιαστικὴ εὐχή ἐπιπλέον ἕνα «προοίμιο», ὡς κατήχηση γιὰ τὴ σημασία τῆς ἑορτῆς. Ἡ διπλὴ τέλεση τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ καθιερώθηκε γιὰ πρακτικοὺς λόγους, γιὰ τὴν διευκόλυνση τοῦ πλήθους τῶν προσερχομένων.

· Ὁ Μέγας Ἁγιασμός περιβάλλεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μὲ ἄπειρη εὐλάβεια, σεβασμό καὶ τιμή, τοποθετούμενος μετὰ τὴ Θεία Κοινωνία, ὡς πρὸς τὸ ὀφειλόμενο σέβας. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ εἶναι ἀνεπίτρεπτο νὰ τοποθετεῖται πρόχειρα καὶ ἐπιπόλαια σὲ πάσης φύσεως μεταχειρισμένα δοχεῖα, μπουκάλια ἀπὸ ἀναψυκτικά κτλ. Σὲ περίπτωση ποὺ φυλαχθεῖ σὲ οἰκία, αὐτὸ πρέπει νὰ γίνει μὲ πολλὴ προσοχή, στὸ εἰκονοστάσι ἢ σὲ ἄλλο ἀσφαλές μέρος.

· Πίνουμε Μεγάλο Ἁγιασμό μετὰ τὴ Θεία Κοινωνία καὶ πρίν φάμε τὸ ἀντίδωρο. Ἄν δὲν κοινωνήσουμε πίνουμε τὸν Μεγάλο Ἁγιασμό ἀπόλυτα νηστικοί.

· Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός μὲ κανένα τρόπο δὲν ὑποκαθιστᾶ τὴ Θεία Κοινωνία, ἡ ὁποία δὲν μᾶς ἁγιάζει ἁπλῶς ἀλλὰ μᾶς ἑνώνει μὲ τὸν Κύριο μας Ἰησοῦ Χριστό καὶ μεταξύ μας καὶ χωρὶς τὴν ὁποία εἴμαστε νεκροί, παραδομένοι στὴ φθορὰ καὶ στὸν θάνατο. Πιστοὶ ποὺ δὲν κοινωνοῦν συχνὰ λαμβάνουν συχνότερα τὸν Μεγάλο Ἁγιασμό γιὰ νὰ ἐνισχυθοῦν στὸν ἀγώνα τῆς μετανοίας καὶ τῆς ἐπιστροφῆς στὸ Ποτήριο της Ζωῆς.

· Ἡ νηστεία ποὺ προηγεῖται τῶν Φώτων δὲν συνδέεται μὲ τὴ μετάληψη τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ ἀλλὰ μὲ τὴ μεγάλη δεσποτικὴ ἑορτὴ τῶν Θεοφανείων καὶ μὲ τὸ Βάπτισμα τῶν κατηχουμένων ποὺ γινόταν κατ’ αὐτὴν. Τὸ Βάπτισμα τῶν κατηχουμένων δὲν ἦταν ἀτομικὴ ὑπόθεση τους ἀλλὰ ὑπόθεση ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας καὶ γι’ αὐτὸ προετοιμαζόταν ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴν νηστεία γιὰ νὰ συμμετέχει σὲ αὐτό. Γιὰ τὴ μετάληψη τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ δὲν ὁρίζεται κάποια ἰδιαίτερη νηστεία ἐκτὸς ἀπὸ τὸ νὰ εἴμαστε ἀπόλυτα νηστικοί. Πολλοὶ πνευματικοὶ πατέρες συστήνουν κάποια ἐπιπλέον νηστεία ἀνάλογα μὲ τὴν περίπτωση, ὅταν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἀπωλεσθεῖ ἡ συναίσθηση τῆς Χάριτος.

Γέροντας Εφραίμ και Ιερά Μονή Βατοπεδίου

2011-12-30T19:24:00.000+02:00

Γέροντας Εφραίμ και Ιερά Μονή Βατοπεδίου

Αρκετές φορές στη ζωή της Εκκλησίας μας, έως τώρα, έχουμε δει ανθρώπους, οι οποίοι, δίχως να έχουν διαπράξει εγκλήματα ή πράξεις ενοχής, να κατηγορούνται, να καταδικάζονται, να διασύρονται, να κλείνονται στις φυλακές ή και να εξορίζονται!

Πριν μάλιστα από μερικά χρόνια, ακριβώς στον χώρο της εκκλησιαστικής διοικήσεως, ζήσαμε πρωτόγνωρα δραματικά γεγονότα. Είδαμε Αρχιερείς, εντελώς ακατηγόρητους από δογματικής, νομοκανονικής και ηθικής απόψεως, άψογες στην κυριολεξία προσωπικότητες, να καταδικάζονται αναπολόγητοι και να εκδιώκονται από το αγαπημένο τους ποίμνιο, βάσει κατάπτυστων συντακτικών πράξεων…

Σήμερα, όλοι οι πιστοί ζούμε ένα άλλο μεγάλο δράμα, με πρωταγωνιστούν πρόσωπον τον Γέροντα Εφραίμ, καθηγούμενο της Μεγίστης Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου. Οπωσδήποτε οι επεκτάσεις του διωγμού αυτού, είναι τόσο κοινωνικές, όσο και Εθνικές. «Ίσασιν οι μεμυημένοι».

Βεβαίως, δεν θ’ ασχοληθούμε στο άρθρο μας αυτό με την νομική πλευρά του ζητήματος. Τούτο μόνο σημειώνουμε. Ειδικοί και κορυφαίοι περί την Νομική Επιστήμη, ήδη απεφάνθησαν ότι η απόφαση του εγκλεισμού του Γέροντος Εφραίμ στις φυλακές, είναι διάτρητη από κάθε άποψη, τόσο νομική, όσο βεβαίως και ηθική (και μάλιστα εν μέσω των μεγάλων εορτών της Χριστιανοσύνης).

Πράγματι, φίλοι μου, θα πρέπει να ζει κανείς εκτός πραγματικότητας και μάλιστα Ελληνικής, για να μη βλέπει ότι…

Αλλ’ ας αφήσουμε τώρα το νομικό κεφάλαιο της όλης υποθέσεως, που άλλωστε, αργά ή γρήγορα η αλήθεια θ’ αποκαλυφθεί πανηγυρικά, διότι, ως γνωστόν, «Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον». Ας αφήσουμε τις υποθέσεις και τα δημοσιογραφικά σενάρια που δίνουν και παίρνουν (αποδεικνύοντας στην πράξη ότι υφίσταται δικαιοσύνη «δύο ταχυτήτων»), ας ξεφύγουμε από τα «μυστικά του Βάλτου» και ας περάσουμε έστω και για λίγο να δούμε το θέμα του διωγμού από μια συγκεκριμένη του πτυχή.

Πρόκειται για την συκοφαντία και τον διωγμό με όλα του τα παρεπόμενα…

Όντως, το να βρίσκεται ένας πνευματικός, και μάλιστα καθηγούμενος της περιωπής του Γέροντος Εφραίμ στην θέση του κατηγορουμένου, και μάλιστα στις φυλακές, τούτο, πλην των άλλων δηλώνει τα πνευματικά ύψη του ανδρός, τα οποία και επιτρέπουν το συγκεκριμένο είδος αυτού του μεγάλου πειρασμού.

Η Πατρολογία και τα Συναξάρια που περιγράφουν τους ποικίλους διωγμούς των αυθεντικών Πατέρων, τα Γεροντικά και κυρίως τα Φιλοκαλικά κείμενα και γενικώς ειπείν οι πνευματικοί θησαυροί της Ορθοδόξου ασκητικής βιοτής που αναλύουν τις διαβαθμίσεις των πειρασμών και ιδίως της συκοφαντίας και των διωγμών, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Ότι, δηλαδή, δεν είναι για τον καθένα αυτού του είδους οι περιπέτειες και αυτοί οι ειδικοί πειρασμοί.

Να δούμε τώρα το επίμαχο θέμα των συγκεκριμένων αγωνισμάτων μέσα από τον αψευδή λόγο του Θεού;

Ως ουράνιος μετεωρίτης, προβάλλει μπροστά στα μάτια μας, ο παρηγορητικός λόγος του Αγίου Πνεύματος που σημειώνεται με την γραφίδα του μεγάλου συκοφαντούμενου από τους Εβραίους, του Αποστόλου των Εθνών, Παύλου: «Πειρασμός υμάς ούκ είληφεν ει μή ανθρώπινος. Πιστός δε ο Θεός, ός ούκ εάσει υμάς πειρασθήναι υπέρ ό δύνασθε, αλλά ποιήσει συν τω περασμώ και την έκβασιν του δύνασθαι υμάς υπενεγκείν» (Α΄ Κορ. Ι΄, 13). Δηλ: Δεν σας έχει καταλάβει δοκιμασία, ει μή ανάλογη προς τις ανθρώπινες δυνάμεις. Ο δε Θεός είναι εύσπλαγχνος και δεν θα σας αφήσει να δοκιμαστείτε παραπάνω από τις δυνάμεις σας, αλλά μαζί με την δοκιμασία θα δώσει και τη διέξοδο, ώστε να δύνασθε να υποφέρετε.

Αλλά και πόσο συμβάλλει, ώστε να αναπτερώνεται το ηθικόν του αγωνιστού, ο λόγος του δεδιωγμένου ένεκεν δικαιοσύνης (και ένεκα ψευδαδέλφων…), Ιερού Χρυσοστόμου: «Εαυτόν μη αδικούντα, ουδείς παραβλάψαι δύναται».

Πάντως, το μόνο βέβαιο στην όλη υπόθεση είναι ότι, όπως μέχρι τώρα, ο Γέροντας Εφραίμ με την ευλογημένη του συνοδεία, αποτελούσε φωτεινό παράδειγμα για πλείστα όσα θέματα που σχετίζονται άμεσα με τον Αγιορείτικο μοναχισμό, αλλά και με αυτή την εσωτερική και βεβαίως εξωτερική Ιεραποστολή της Εκκλησίας μας, έτσι και τώρα, η καθαρώς πνευματική αντιμετώπιση του όλου θέματος, από τον ίδιο τον Γέροντα, θα αποτελεί παράδειγμα αντιμετωπίσεως, αναλόγων πειρασμών, τόσο από πνευματικούς ταγούς που διακονούν σε ποικίλους τομείς την Εκκλησία και το Έθνος, όσο και από λαϊκούς ορθοδόξους Χριστιανούς, και βεβαίως από μοναχούς.

Όσο δε και αν φαίνεται ακραία η άποψις (περί συκοφαντιών και διωγμού) που σημειώσαμε, (μακάρι να μην επιβεβαιωθούμε), εφεξής, θα βλέπουμε τέτοιου είδους κατασκευασμένες υποθέσεις, να κάνουν την εμφάνισή τους από τους δίαυλους των Μ.Μ.Ε. Δηλ: των Μέσων Μαζικής Εξαχρειώσεως…

Φυσικά ο σκοπός του σχεδίου αυτού είναι, όπως όλοι κατανοούμε, να κλονιστεί η εμπιστοσύνη του λαού μας στον Ορθόδοξο Κλήρο, στον μοναχισμό και δη τον Αγιορείτικο μοναχισμό, και ο απώτερος στόχος είναι να επέλθει η διάσπαση μεταξύ Ελληνικού Έθνους και Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτό τελικώς είναι ο αισχρός πόθος όλων των αντιχρίστων δυνάμεων…

Χρειάζεται άραγε να τονιστεί ότι τα παραρτήματα του Άδου ματαιοπονούν; Αυτό το γνωρίζουμε όχι μόνο εμείς οι πιστοί, αλλά και αυτά τα ταλαίπωρα θύματα, δηλ. οι γενίτσαροι της Ρωμιοσύνης, αφού, όπως ομολογούν σε στιγμές ειλικρινείας και σε περιόδους ανανήψεως, στο πίσω μέρος του μυαλού τους βρίσκονται πάντοτε οι φράσεις του «Λευκού Ιππέως της Αποκαλύψεως», δηλ. του Κυρίου Ιησού Χριστού προς τον Σαούλ: «Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις; Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν» (Πράξ. Απ. ΚΣΤ΄ 14).

Και φυσικά, έτι άπαξ η Ιστορία θα αντιγράψει τις σελίδες της, εξευτελίζοντας μεν τους διώκτες και τους αντιχρίστους των «ποικίλων στοών», δικαιώνοντας δε και αποκαθιστώντας τους δεδιωγμένους ένεκεν Ορθοδοξίας και Ελληνισμού…

Θα αποτελούσε όμως μεγάλη παράλειψη, εάν δεν στρέφαμε έστω και για λίγο την γραφίδα μας, στην ευλογημένη και πολυμελή, φιλτάτη μας αδελφότητα της δοκιμαζομένης νυν, Μεγίστης Ιεράς Μονής του Βατοπαιδίου. Ό,τι βεβαίως κι αν γραφεί, δεν θα μπορέσει ποτέ να περιγράψει αφ’ ενός την θλίψη των Πατέρων για τον άδικο διωγμό του Γέροντός τους, αφ’ ετέρου δε την μυστική πνευματική χαρά στα βάθη των καρδιών, εξ’ αιτίας των πνευματικών δώρων που έπονται από την Έφορον του Αγίου Όρους Κυρίαν Θεοτόκον, ακριβώς λόγω του μεγάλου και εν εξελίξει αυτού πειρασμού.

Μόνο όσοι αξιώθηκαν να ζήσουν παρόμοιες καταστάσεις, δύνανται κάπως να αισθανθούν τον πόνο, την συντριβή, αλλά και την γλυκιά Ελπίδα. Την Ελπίδα της Αναστάσεως που νομοτελειακώς έρχεται μετά τον Σταυρό.΄

Και κάτι ακόμα. Μόνο όσοι έζησαν παρόμοιες περιπτώσεις βιώνουν καρδιακά την Ευαγγελική προτροπή: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς» (Ματθ, Ε΄ 44). Δηλ: «Ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας, να δίνετε ευχές σ’ όσους σας καταρώνται, να ευεργετείτε όσους σας μισούν, και να προσεύχεσθε για όσους σας συμπεριφέρονται κακώς και σας διώκουν» (διότι οι ταλαίπωροι διώκτες είναι το ολιγότερον δυστυχισμένοι…)

Μόνο οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης και αληθείας, Ορθοδοξίας και Ελληνικού Έθνους και γενικώς Ελληνοχριστιανικών Ιδεωδών, με παρηγορητικά δάκρυα, εκφέρουν την αίτηση του Αποδείπνου: «Υπέρ των μισούντων και αγαπώντων ημάς».

Είμαστε δε βέβαιοι, ότι κατ’ αναλογίαν, οι Πατέρες της Ι. Μ. Βατοπαιδίου, στην περιπέτειά τους αυτή, θα αισθάνονται τον πόνο αλλά και την άνωθεν παρηγορίαν που εβίωναν οι Στουδίτες Πατέρες, στην Βυζαντινή μας Αυτοκρατορία, όταν οι άρχοντες του καιρού εκείνου, έσυραν στην μεγάλη περιπέτειά του τον πρόμαχο του Ορθοδόξου Δόγματος και του Ευαγγελικού Ήθους, τον Όσιο Θεόδωρο τον Στουδίτη!

Αλλά, κουράγιο πατέρες και αδελφοί.

Τα μαύρα σύννεφα δεν θα μπορέσουν να καλύψουν για πάντα τον λάμποντα Ήλιο.

Ας κοάζουν οι βάτραχοι των θρασύδειλων και ζοφερών δυνάμεων.

Υπομονή και θάρρος, διότι όπως γνωρίζετε πολύ καλύτερα από εμάς, σύμφωνα με τον Άγιο Ιάκωβο τον Αδελφόθεο: «Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν. Η δε υπομονή έργον τέλειον εχέτω, ίνα ήτε τέλειοι και ολόκληροι, εν μηδενί λειπόμενοι» (Ιακ. Α΄ 2)

Δεν έχουμε, παρά να ευχηθούμε εκ μέσης καρδίας.

· Η Κυρία Θεοτόκος, της οποίας η Αγία Ζώνη και θαυματουργές εικόνες της διαφυλάσσονται στην Αυτοκρατορική Μονή, να χαρίζει υπομονή στην όλη αδελφότητα και ταχεία έκβαση στην υπόθεση. Τούτο δε είναι και το μόνο βέβαιον.

· Να δώσει γνήσια μετάνοια τόσο στους ηθικούς αυτουργούς… όσο και στα εκτελεστικά όργανα του διωγμού (διότι ας μη λησμονούν ποτέ ότι υπάρχουν και οι λεγόμενοι πνευματικοί νόμοι, οι οποίοι θάττον ή βράδιον θα λειτουργήσουν προς παραδειγματισμόν).

· Τέλος δε, να ευχηθούμε, μετά την περιπέτεια, όλοι μαζί, κλήρος και λαός του Θεού, με ευγνώμονες καρδιές και «ως φωνή υδάτων πολλών» (Αποκ. Α΄ 15), να ψάλλουμε πανηγυρικά τον παιάνα της Δοξολογίας μας στον Εν Τριάδι Θεόν.

· «Κύριε...δια τούς λόγους των χειλέων σου, εγώ εφύλαξα οδούς σκληράς».

(Ψαλμοί 16 4).

Με την εν Χριστώ αγάπη, Ελληνορθόδοξους χαιρετισμούς και ευχές για τις Άγιες Ημέρες,

Από την ακριτική Κόνιτσα,

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Email: p.ioil@freemail.gr

Ο μισταρκός τ’ Αυξέντη

2011-12-30T19:16:00.000+02:00

Ο μισταρκός τ’ Αυξέντη

Του Βασίλη Χαραλάμπους

__________

Το Βασιλούϊν της Τζιυρκακούς έμεινεν που μιτσίν πεντάρφανον τζιαι που τότες ,έζιεν με την γιαγιάν του την Φωτούν. Η φτωσιή η Φωτού, με μάλια είσιεν με ριάλλια. Τωρά που εγέρασεν εν τα κατάφερνεν με να ξενοδουλεύκει. Τζιαι τωρά που μιάλωσεν κάπως τζιαι το Βασιλούϊν, επήεν μισταρκός στον Αυξέντην που ήταν μακρινός συγγενής του.

Ο Αυξέντης ήτουν καλός άδρωπος τζιαι μαλαχτός, μα η γεναίκα του η Αντριανού ήτουν περίτου τζιαι που μητρυιάν, για το φτωχόν το Βασιλούϊν. Η Αντριανού είσιεν τόσον αρρωστημένην αγάπην για τα παιθκιά της, τον Γιαννήν, τον Στασήν, την Μαρουλλούν που έκαμνεν σε να διερωτάσαι. Τωρά εν τα μωρά της π’αγαπά, όξα τον εαυτόν της περίτου. Τζ’ όταν πρόπερσι ήρτεν ο αρφός της ο Ηλίας που την Αμερικήν τζι’ έφερεν μαζί του μιαν αρπαχτικήν τζι’ έφκαλεν τους τζιαι φωτογραφίες, έφκαλεν τζιαι μιαν το Βασιλούϊν όπως εδούλευκεν ποτζιεί στα κτηνά. Ούλλες έβαλεν τες ποτζιεί τζιαι ποδά, μα τζιείνην με το Βασιλούϊν έχωσεν την που κάτω στο κρεββάτιν της. Μάταια ο Αυξέντης επέμενεν να την βάλουν τζιαι τζιείνην, να δώκουν λλίην χαράν στο ορφανόν, μα που η Ανδριανού έτσι πράμαν. Ήτουν ψιλά γράμματα για λλόου της.

Τα γυιούθκια της τζι’Μαρουλλού της ήταν ούλλος ο κόσμος. Έναν κουτσιίν αγάπην αρκοντιτζιήν τούτες τες ημέρες των γιορτών, έν έμεινεν τζιαι για τούτον τ’αρφανόν. Λλίην όϊ πολλά πράματα. Μα ούτε τούτον το λλίον τζι’ας ήταν Πρωτοχρονιά σήμερα. Έτσι ανήμερα της Πρωτοχρονιάς, ενώ το Βασιλούϊν, μιαν τζιαι ήταν γιορτάρης, έθελεν να ήταν με την γιαγιάν του. Μα πριχού να φκάλει κουβένταν η Αντριανού έκοψεν του το που μέρες.

- Άκου να σου πω Βασίλη, Πρωτοχρονιάν μεν μου σαστείς να πάεις στην γιαγιάν σου γιατί εν νάρτει η ανηψιά μου η Φροσού που την χώραν τζιαι θέλω σε δαμαί να τανάς.

- Μα θκειά Αντριανού, είμαι τζιαι γιορτάρης, εξάλλου έσιεις την Μαρουλλούν τζιαι…

Εγύρισεν τζι’είδεν τον μόνον η Αντριανού ή μάλλον αγριοείδεν τον τζι’έμεινεν ως τζιαμαί.

- Καλά έν να μείνω θκειά Αντριανού.

Ως τζιαι την νύχταν της παραμονής, που βάλαν πάνω στο τραπέζιν το τσεστούϊν με το σιτάριν, την πίτταν Άη Βασίλη με τον ζυμαρένον σταυρόν, με το ποτήριν το κρασίν δίπλα τζιαι τα τσεντούθκια τα όφκερα, όπως ήτουν το έθιμον του χωρκού, επήεν τζιαι το Βαιλούϊν. Πουντζίν ο καημένος έν είσιεν τζι΄έβαλεν το μαντηλούϊν του διπλωμένον δίπλα που τα τσεντούθκια των παιθκιών της Αντριανούς. Είντα τά’θελεν. Επήρεν του τον καμόν η Αντριανού.

- Έν εν πράμαν το μαντηλούϊν Βασίλη. Εν τσεντούθκια που βάλλουν.

- Μα θκειά Αντριανού εν έχω έτσι πράμαν.

Χωρίς να μιλήσει εσυνέχισεν την δουλειάν ώσπου τζι’εφυεν η Αντριανού που τζιαμαί τζι’έβαλεν το μαντηλούϊν του που κάτω που το τραπέζιν. Που τες αφκάες της Πρωτοχρονιάς εμάσιετουν ο καημένος τζι’ετάναν της Αντριανούς ως το μεσομέριν. Με εκκλησιάν τον άηκεν να πάει, με τίποτε.

«Έλα Βασίλη καθάρισε τες πατάτες να κάμουμεν τον καουρμάν»

«Βάλε το ρίφιν να το τηανίσεις»

«Όϊ πολλά. Ο νους σου που ένι»

«Τες πατάτες τωρά»

«Την πάσταν»

«Έγλεπε να καστηθούν να πάω να φέρω το τζιαινούρκον το τραπεζομάντηλον»

Ούλλην την ώραν επέλλανεν τον που το μουρμουρκόν.

- Α τζιαι τζιείνον που σε θέλω στο τραπέζιν μεν κοντοσυναχτείς γιατί το φαίν εν λλίον. Τα Χριστούγεννα έφαες κρέας, τα Φώτα πιόν. Το κρέας του καουρμά εν λλίον. Αν μείνει στο τέλος να φάεις. Προς το παρόν θα φάεις πατάτες πό’βαλα περίτου τζιαι για σένα.

- Καλόν θκειά Αντριανού.

- Μανά, επολοήθην η Μαρουλλού, να του δώκω που το δικόν μου.

- Με τον Βασίλην εξηγηθήκαμεν. Τούτα έν κανονίσματα δικά μας.

Να μεν τα πολλολοούμεν, ευτυχώς που εν ήρτεν η Φροσού τζι’ έμεινεν φαΐν τζιαι για το Βασιλούϊν. Να πούμεν ότι το εχάρηκεν; Τούτον έ τζι’εν σίουρον, γιατί τζιείν το δείν της τ’άρκον, έν τζι’έφυεν που πάνω που το Βασιλούϊν. Λαλείς τζιαι το Βασιλούϊν ήτουν η αιτία που εν ήρτεν η Φροσού.

Τα χρόνια επεράσασιν, εγέρασεν τζι’η Αντριανού, τα παιθκιά της εξενοπαντρευτήκασιν σ’άλλα χωρκά τζι’η Αντριανού έμεινεν μόνη κατάμονη. Ο μόνος πό’ρκετουν τζι’έφερνεν της τζιαι λλίον φαΐν ήτουν το Βασιλούϊν, για τούτον μέσ’την κρεβατοκάμαρην της έβαλεν την φωτογραφίαν του που ήτουν μιτσής. Ευγνωμοσύνη στο Βασιλούϊν, μα τζιαι συγγνώμη σε τούτον το παιδίν που της εστάθηκεν περίτου τζιαι που γυιός.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΓΙΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ

2011-12-26T19:52:00.000+02:00

«Επιχείρηση» τρόμο-θεάματος εναντίον του Αγίου Όρους…

2011-12-25T21:16:00.000+02:00

ΚΥΡΙΑΚΉ, 25 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2011

«Επιχείρηση» τρόμο-θεάματος εναντίον του Αγίου Όρους…

http://resaltomag.blogspot.com/2011/12/blog-post_1155.html#more

Ένα σκηνικό τρόμου και τελετουργικού αστυνομικού θεάματος στήθηκε γύρω από το Άγιον Όρος για να προφυλακιστεί ο γέροντας Εφραίμ και να διασυρθεί το κάστρο της Ορθοδοξίας: Το Άγιον Όρος!!!
Αυτά τα τεχνάσματα των χολιγουντιανών τρόμο-θεαμάτων αποτελούν το στρατηγικό εφεύρημα της Νέας Τάξης και των σκηνοθετών της βαρβαρότητάς της: Των κρατών, των διεθνών μυστικών υπηρεσιών, των πολιτικών ανδρεικέλων τους και των ποικίλων προπαγανδιστικών «ιερατείων» τους με κυρίαρχο τα ΜΜΕ…
Η τελετουργία αυτή του σκηνοθετημένου τρόμο-θεάματος αποσκοπεί
στη δαιμονοποίηση του «εχθρού»: Του πραγματικού εχθρού της Νέας Τάξης ή του κατασκευασμένου «εχθρού» (τα «σκιάχτρα»), ο οποίος και αυτός ο κατασκευασμένος «εχθρός» χρησιμοποιείται για να διασύρει και να συκοφαντήσει τον πραγματικό εχθρό της πλανητικής κακουργίας: Τις κοινωνικές αντιστάσεις, τα λαϊκά κινήματα, τους εθνικούς ιμάντες-μετερίζια αγωνιστικά και κάθε «ενοχλητικό» αγωνιστή…

Με την προφυλάκιση του γέροντα Εφραίμ και με το σκηνικό του τρόμο-θεάματος που «κύκλωσε» το Άγιον Όρος σηματοδοτείται η εξής «κατασκευή»: Το Άγιον Όρος αποτελεί το «άντρο» του εγκλήματος, το μεγάλο ρασοφόρο «δαίμονα τρομοκράτη» που απειλεί την κοινωνία!!!!

Αυτό παίρνει ακόμα πιο ορατές, αλλά και μακάβριες διαστάσεις αν συνυπολογιστεί και η μέρα της στημένης και σκηνοθετημένης τρόμο-επιχείρησης: Παραμονές Χριστουγέννων, ημέρες έξαρσης και ανάτασης του Ορθόδοξου φρονήματος του ελληνικού λαού.

Και μόνο η επιλογή της ημέρας αποδεικνύει περίτρανα και τελεσίδικα ότι όλη αυτή η βδελυρή πράξη της «Δικαιοσύνης» και το συνακόλουθο τελετουργικό τρόμο-θέαμα, ήτανΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΑ και σκηνοθετημένα από τους μηχανισμούς της Νέας Τάξης και το πολιτικό παρακράτος των ανδρεικέλων της…

Στο πρόσωπο του μοναχού Εφραίμ «κατασκευάστηκε» η «αφορμή» για να στηθεί όλη αυτή η χοντροκομμένη και ελεεινή τρομοκρατική επιχείρηση εναντίον του Αγίου Όρους και της Ορθοδοξίας.

Αυτή η υπόθεση ξεπερνάει το πρόσωπο του γέροντα Εφραίμ. Είναι μια υπόθεσηΕΘΝΙΚΩΝ και πανανθρώπινων διαστάσεων, διότι καταλύει ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ κάθε ανθρώπινη αξία και κάθε δημοκρατικό δικαίωμα, καταλύει το ίδιο το Δίκαιο και τους δικούς τους κανόνες του Ποινικού Κώδικα, επιβάλλοντας το φαιό δικτατορικό πρόσταγμα:«Αποφασίζουμε και διατάζουμε»…

Και όλα αυτά με το δόλιο και πολιτικά ιδιοτελή στόχο: Να διασυρθεί και να συκοφαντηθεί, στο πρόσωπο ενός μοναχού, ο μοναχισμός και η Ορθοδοξία, δηλαδή ο εθνικός ιστός της ελληνικής κοινωνίας.

Εδώ πλέον βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ανοικτό ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ της φασιστικής, νεοταξικής κακουργίας και των ανδρεικέλων της, εναντίον του μοναχισμού και της Ορθοδοξίας, συνακόλουθα εναντίον ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας η οποία θεμελιώνει την εθνική της υπόσταση στη ΣΥΝΟΧΗ του Ορθόδοξου φρονήματος…

Η επίθεση εναντίον του μοναχού Εφραίμ μάς αφορά ΟΛΟΥΣ, διότι δεν είναι στενά προσωπική.

Στο πρόσωπο του Εφραίμ διασύρεται και κτυπιέται βάναυσα ο μοναχισμός και η Ορθοδοξία, συνακόλουθα η ελληνική κοινωνία και το Ορθόδοξο φρόνημα (εθνική συνείδηση) του ελληνικού λαού.

Με πρόσχημα τον γέροντα Εφραίμ (κατασκευασμένη «αφορμή») κλιμακώνεται η δικτατορική αυθάδεια των «οργάνων» της πλανητικής χούντας, καθώς και η πραξικοπηματική κατάλυση των πάντων: κάθε εθνικού μετεριζιού ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και κάθε έννοιας Δικαίου και Ηθικής…

Εδώ έχουμε μια αλυσιδωτή συνέχεια του νεοταξικού, κατοχικού ολοκληρωτισμού της χώρας μας, μια συνέχεια της δικτατορικής αυθάδειας του κατεστημένου των ανδρεικέλων και του παρακράτους.

Εδώ έχουμε τη «συνέχεια» των συναινετικών ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΩΝ, τη «συνέχεια» της συναινετικής κατοχής μας, συνακόλουθα της συναινετικής δικτατορίας της ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Έχουμε υπογραμμίσει, στο παρελθόν, πολλές φορές: «Σε ένα κατοχικό καθεστώς-αποικία των τραπεζιτών και των τοκογλύφων, οι «θεσμοί» του (το κοινοβούλιο, τα κόμματα, το Δίκαιο κ.λπ…) είναι και αυτοί υπό ΚΑΤΟΧΗ: Ανδρείκελα των ισχυρών…».

Τα ανδρείκελα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, αφού εκτέλεσαν, με την αναισθησία του πωρωμένου εγκληματία, ένα μεγάλο πλήθος «συμβολαίων θανάτου» των δημίων-αφεντικών κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της, άνοιξαν συνειδητά και το δρόμο στα ανοικτά πραξικοπήματα της νεοταξικής κακουργίας.

Αυτά, όμως, τα «ανοικτά πραξικοπήματα» δεν μπορούσε μόνο του το ΠΑΣΟΚ να τα ολοκληρώσει. Έτσι διετάχθη από τα μεγάλα αφεντικά (διεθνείς και εγχώριοι «νταβάδες») η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, η οποία μορφοποιήθηκε στην παπαδήμια συγκυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ).

Η ίδια η συγκρότηση αυτής της κυβερνητικής τρόικας ήταν από μόνη της ένα ΑΝΟΙΚΤΟ κοινοβουλευτικό πραξικόπημα (έχουμε γράψει πάνω σ’ αυτό πολλά άρθρα).

Αυτό το ανοικτό κοινοβουλευτικό πραξικόπημα άνοιξε διάπλατα τις πόρτες αλυσιδωτών πραξικοπημάτων σε όλο το εύρος του εποικοδομήματος…

Η προφυλάκιση του γέροντα Εφραίμ και όλο αυτό το θεατρικό σκηνικό του τρόμο-θεάματος αποτελεί την κλιμάκωση της πραξικοπηματικής τρομοκρατίας:Είναι ένα νέο πραξικόπημα που καταλύει («αποφασίζουμε και διατάζουμε») και τους κανόνες του ποινικού κώδικα, καθώς και κάθε αίσθημα Δικαίου και Ηθικής.

Είναι τερατώδες να κατασκευάζεται ένας μοναχός όχι μόνο «ένοχος», αλλά και «επικίνδυνος εγκληματίας» όταν ακόμα δεν υπάρχει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ κατηγορητήριο των «εγκλημάτων» και το σπουδαιότερο: Όταν για το ΠΟΛΙΤΙΚΟ σκάνδαλο του Βατοπεδίου η κυβερνητική εξουσία (η πρώτη «ένοχη» αν είναι υπαρκτό το σκάνδαλο) έχει απαλλαχτεί!!!!

Είναι τερατώδες σε ένα «έγκλημα» κατεξοχήν ΠΟΛΙΤΙΚΟ (αν είναι υπαρκτό και όχι κατασκευασμένο) να ευθύνεται ΕΝΑΣ και ΜΟΝΟΣ και μάλιστα, ΕΚΤΟΣ κυβερνητικής εξουσίας, ένας μοναχός!!!

Είναι επίσης πολλαπλά τερατώδες να «κατασκευάζεται» ένας μοναχός σαν «ύποπτος φυγής», όταν ολόκληρη η ιστορία του και το ήθος του, αλλά και η χρόνια και σταθερή του διαμονή και συμπεριφορά δεν ΣΥΝΗΓΟΡΟΥΝ, στο ελάχιστο, προς την κατεύθυνση του «ύποπτου φυγής».

Και μόνο αυτό το κατασκευασμένο και αύθαδες τέχνασμα του «υπόπτου φυγής» αποκαλύπτει την υστερική μοχθηρία της διατεταγμένης και σκηνοθετημένης «επιχείρησης»…

Μια στημένη «επιχείρηση» σκανδαλώδους πρόκλησης του ελληνικού λαού και ακραίας ηλιθιότητας, αν σκεφτεί κανείς ότι τα πιο γνωστά «λαμόγια» της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, διαβόητοι κλεφταράδες, ακόμα και αποτρόπαιοι έμποροι ναρκωτικών ή στυγνοί δολοφόνοι δεν προφυλακίζονται ή αποφυλακίζονται με «ανακριτικές εντολές»!!!!

Είναι σκανδαλώδες, τέλος, να μη μιλάει κανείς πολιτικός φορέας γι αυτό το πραξικόπημα της ποινικής αυθάδειας: «Συναίνεση ΣΙΩΠΗΣ»…

Η κυβερνητική, παπαδήμια τρόικα των ανδρεικέλων μοχθεί να μας …σώσει, με τέτοιου είδους πραξικοπήματα θα ασχολείται; Εξ άλλου προϊόν συνταγματικού πραξικοπήματος είναι και αυτή…

Η ηγεσία της Εκκλησίας, όμως, τι πράττει; Θα έπρεπε να έχει ξεσηκώσει τον κόσμο μπροστά σε αυτήν την προκλητική και αποτρόπαια δικτατορική επίθεση κατά του γέροντα Εφραίμ και του Αγίου Όρους.

ΟΣΟΙ σιωπούν μπροστά σε αυτήν την τρόμο-επιχείρηση ουσιαστικά συναινούν στους δόλιους σκοπούς και στα δικτατορικά μέσα της εξουσίας των κατοχικών ανδρεικέλων: Αποτελούν τα στηρίγματα (στην καλύτερη περίπτωση τους «χρήσιμους ηλιθίους») της Νέας Τάξης και είναι συνυπεύθυνοι στο έργο που παίζεται για την ολοκληρωτική διάλυση της εθνικής μας υπόστασης…

Βεβαίως, οι νέοι αποικιοκράτες και το αλαζονικό υπηρετικό τους προσωπικό δεν υπολογίζουν, μέσα στο δικτατορικό τους οίστρο, τη δύναμη της Ορθοδοξίας και τις αγωνιστικές παραδόσεις του ελληνικού λαού…

Με αυτή την τρομοκρατική και σκηνοθετημένη επιχείρηση κατά του Αγίου Όρους, σκάβουν πιο βαθιά το δικό τους λάκκο…

Σύντομα θα το διαπιστώσουν…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=6169

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΤΗΣΙΜΟ ΤΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ

2011-12-25T20:51:00.000+02:00

Λάβρος ο Μητροπολίτης Σιατίστης για την απόφαση Εφραίμ

2011-12-25T20:46:00.000+02:00

Του Μητροπολίτη Σιατίστης για τη Romfea.gr - 02.31

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι μια τέτοια χρονιάρα μέρα θα αναγκαζόμουν να γράψω αυτό το κείμενο. Ας είναι καλά όμως εκείνοι που φρόντισαν.

Αναφέρομαι στην απόφαση για προφυλάκιση του Ηγουμένου της Μονής Βατοπεδίου Γέροντος Εφραίμ και μάλιστα στην συμβολική αυτή ημέρα της παραμονής των Χριστουγέννων.

Μια απόφαση που εκθέτει και τον νομικό και τον πολιτικό πολιτισμό μας.

Από την αρχή που δημιουργήθηκε η υπόθεση αυτή στάθηκα με πολλή επιφύλαξη στα γεγονότα περιμένοντας το ξεκαθάρισμα της. Ήξερα όμως πάρα πολύ καλά ότι η υπόθεση αυτή ήταν εν απολύτω γνώσει των δύο μεγάλων κομμάτων.

Στην επιφάνεια ήλθε και με τον τρόπο που ήλθε μέσα από τη σύγκρουση Ρουσόπουλου-Κοντομηνά. Η όλη πορεία της υπόθεσης είναι γνωστή με βασικούς πυλώνες την απαλλαγή με το γνωστό τρόπο όλων των πολιτικών παραγόντων.

Πρόσφατα τηλεοπτοικός σταθμός άρχισε να παρουσιάζει με πολύ καλά τεκμηριωμένες τοποθετήσεις από όλες τις πλευρές και δη τον νομική, την πραγματική εικόνα της όλης υπόθεσης, μια εικόνα τελείως διαφορετική από αυτή την οποία δουλεύοντας σε σκοπιμότητες είχαν παρουσιάσει τα τηλεοπτικά κανάλια.

Το συμπέρασμα που έχει αρχίσει να διατυπώνεται είναι ότι το πραγματικό σκάνδαλο σε αυτή την υπόθεση είναι η ψευδής εικόνα που σκόπιμα, συνειδητά και μεθοδευμένα παρουσιάστηκε.

Έρχομαι στο σήμερα. Υπόλογοι για να δικασθούν περίπου μόνον ο Ηγούμενος Εφραίμ του οποίου πλέον διατάσσεται και η προφυλάκιση.

Έχουν διατυπωθεί από έγριτους νομικούς οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την προφυλάκιση ενός προσώπου, δηλαδή το να μην έχει γνωστή διαμονή στη χώρα, το να έχει κάνει προπαρασκευαστικές ενέργειες για να διευκολύνει τη φυγή του, το να υπήρξε κατά το παρελθόν φυγόποινος η φυγόδικος η να κρίθηκε ένοχος για απόδραση κρατουμένου η για παραβίαση περιορισμών διαμονής, το να κρίνεται αιτιολογημένα ότι αν αφεθεί ελεύθερος είναι πολύ πιθανό να διαπράξει και άλλα εγκλήματα, περιστατικό που πρέπει να προκύπτει από ειδικώς μνημονευόμενα περιστατικά της προηγούμενης ζωής του η από τα συγκεκριμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πράξης που του αποδίδεται. (βλ. σχόλιο Χρ. Κοσμίδη στην «Romfea.gr» 23.12.2011)

Το ερώτημα προς τους Δικαστές είναι εύθύ και καθαρό. Ποιά από αυτές τις προϋποθέσεις συντρέχει στην παρούσα περίπτωση; Απολύτως ΟΥΔΕΜΙΑ. Η απόφαση του δικαστικού συμβουλίου προσβάλλει την κοινή λογική και την κοινή νοημοσύνη.

Είναι λοιπόν σαφές ότι πρόκειται για απόφαση σκοπιμότητας.

Ποιά λοιπόν σκοπιμότητα υπηρετούν οι αποφασίσαντες δικαστές; Δικαιούται ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας που δεν θέλει να είναι νούμερο, αλλά πρόσωπο, μιας σαφούς απαντήσεως.

Ο Μακαριώτατος εξέφρασε τον προβληματισμό του. Είναι ο προβληματισμός της κοινής Λογικής. Εγώ όμως ΔΕΝ εμπιστεύομαι την Ελληνική Δικαιοσύνη.

Ο καθένας πρέπει να αποδεικνύει καθημερινά πλέον και στην πράξη ότι αξίζει την εμπιστοσύνη μας. Κανείς πλέον δεν ανήκει στο απυρόβλητο. Αυτή η απόφαση καταρακώνει το κύρος της ίδιας της Δικαιοσύνης καθιστώντας την υπηρέτρια σκοπιμοτήτων.

Ποιόν στ’αλήθεια προφυλάκισαν οι έλληνες δικαστές για την φούσκα του χρηματιστηρίου; Ποιόν προφυλάκισαν για τις μίζες της Siemens και των άλλων προμηθειών;

Ποιόν προφυλάκισαν για την οικονομική κατάρρευση αυτής της χώρας και τον διεθνή διασυρμό του λαού της.

Ποιόν προφυλάκισαν για τις ληστρικές επιδρομές στα αποθέματα του πτωχού λαού; Ποιόν προφυλάκισαν για τις διαρκώς αυξανόμενες αυτοκτονίες εξ αιτίας της ανεργίας και της απόγνωσης;

Επί τέλους η ελληνική δικαιοσύνη άργησε, αλλά βρήκε τον αίτιο όλων των συμφορών.

Είναι ο Ηγούμενος Εφραίμ. Μπορούν οι Έλληνες δικαστές να κοιμούνται πλέον τον ύπνο του δικαίου η μήπως πρέπει να εξεγερθούν και να αποκαταστήσουν την τετρωμένη αξιοπρέπειά της.

Αν νομίζουν, αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στην διεθνή ανυποληψία, ότι θα εξαγνισθούν μέσα από την προφυλάκιση ενός ιερωμένου έχουν κάνει πολύ μεγάλο λάθος.

Ο λαός ξέρει πολύ καλά ποιοί τον κατέστρεψαν και ποιοί είναι οι μόνοι που στέκονται αυτές τις δύσκολες ώρες δίπλα του. Αυτή η απόφαση θα γίνει μπούμερακ.

Η απόφαση δεν θίγει τον Ηγούμενο Εφραίμ, εκθέτει για μια ακόμη φορά τη χώρα μας, προκαλώντας τον παγκόσμιο καγχασμό.

ΣΤΟ ΧΙΛΑΝΔΑΡΙΝΟΝ ΚΕΛΛΙΟΝ

2011-12-24T15:15:00.001+02:00

ΣΤΟ ΧΙΛΑΝΔΑΡΙΝΟΝ ΚΕΛΛΙΟΝ

Του Βασίλη Χαραλάμπους

============

Το ημέρωμα κείνου του δειλινού

στη Μολυβοκκλησιά των Καρυών

καταμεσής στη βαθυπράσινη ρεματιά

στον εσπερινό της του Χριστού Γεννήσεως.

Μήτε ρέμβη, μήτε στοχασμός

μοναχά το θώρι προς ανατολάς

στο εσσωράχιο του τόξου

όπου εζωγραφισμένη περίτεχνα

η τοιχογραφία της του Χριστού Γεννήσεως.

Στη Βηθλεέμ η βουνίσια πλατωσιά

μ’ ώχρα σκουρόχρωμη

και εις το μέσον το σπήλαιον

η οικία της σωτηρίας μας

με κατάκορφα βράχια.

Υπό το σπήλαιον

η απειρόγαμος Μήτηρ

με μαφόρι βαθυκόκκινο

και κατάμπροστα ο εν σαρκί φανείς Θεός.

Κι ο γέρων στο στασίδι ανεγίνωσκεν

«ανατελεί άστρον εξ Ιακώβ»

και έγινεν στο Χιλαδαρινό Κελλίον

ο ναΐσκος εκείνος πόλις Δαυίδ.

Παρέκει ο Ιωσήφ ο Δίκαιος

εζωγραφισμένος μετά γέροντος ποιμένος

και εις τον ουρανόν άγγελοι

διαλαλώντας έως εσχάτου της γης

ότι Χριστός γεννάται.

«Ακούσατε δη οίκος Δαυίδ

ότι από του νυν μεγαλυνθησόμεθα

έως άκρων της γης».

Παραύστερα ο παπακαλόγερος

συνέχισε θυμιατίζοντας

κι έγινεν ο ναΐσκος εκείνος

του Εφραθά οίκος.

Από την ποιητική Συλλογή « Αγιονορείτικο διαβατικό »

ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ & ΠΑΘΟΓΟΝΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑ

2011-12-16T12:52:00.001+02:00

Το σημείο του Σταυρού και η Ορθόδοξη Προσευχή έχουν την ικανότητα να εξουδετερώνουν μικρόβια ισχυρίζονται Ρώσοι επιστήμονες

Μόσχα, 17 Μαρτίου, Πρακτορείο Interfax - Επιστήμονες ισχυρίζονται πως έχουν αποδείξει πειραματικά τις θαυματουργικές ιδιότητες του Σημείου του Σταυρού και της Προσευχής.

«Έχουμε εξακριβώσει πως το παλαιό έθιμο του «σταυρώματος» του φαγητού και του ποτού προ του γεύματος περιέχει ένα βαθύτατο μυστικό νόημα. Πίσω του βρίσκεται και το πρακτικό αποτέλεσμα: το φαγητό κυριολεκτικά εξαγνίζεται, εν ριπή οφθαλμού. Πρόκειται για ένα μέγα θαύμα, το οποίο συμβαίνει καθημερινά», δήλωσε η φυσικός Αγγελική Μαλαχόφσκαγια, σε άρθρο της εφημερίδας «ΖΗΙΖΝ» την περασμένη Παρασκευή.

Η Μαλαχόφσκαγια μελετά αυτή την δύναμη του Σταυρού με την ευλογία της Εκκλησίας επί δέκα περίπου έτη. Είχε ήδη πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό πειραμάτων, τα οποία επιβεβαιώνονταν κατ' επανάληψη, πριν προβεί στην δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων τους.

Αποκάλυψε ειδικότερα τις μοναδικές ιδιότητες που αποκτούσε το νερό μετά από την ευλογία του από την Ορθόδοξη Προσευχή και τον Τύπο του Σταυρού. Η μελέτη επίσης αποκάλυψε μια νέα και μέχρι πρότινος άγνωστη ιδιότητα του Λόγου του Θεού να μεταβάλει την ίδια την δομή του νερού, καθιστώντας την οπτική του πυκνότητα μεγαλύτερη, στην περιοχή του υπεριώδους φάσματος, γράφει η εφημερίδα.

Οι επιστήμονες έχουν επαληθεύσει την επίδραση του «Πάτερ Ημών» και του Ορθοδόξου Σημείου του Σταυρού επάνω σε παθογόνα βακτηρίδια. Χρησιμοποιήθηκαν δείγματα νερού από διάφορους αποταμιευτήρες - πηγάδια, ποτάμια, λίμνες - για την έρευνα αυτή. Όλα τα δείγματα είχαν κάποια μορφή σταφυλόκοκκου - ένα κολοβακτηρίδιο. Απεδείχθη όμως, πως όταν προφέρθηκε το «Πάτερ Ημών» και τυπώθηκε το Σημείο του Σταυρού επάνω από τα δείγματα αυτά, ο αριθμός των επικίνδυνων βακτηριδίων μειωνόταν, κατά επτά, δέκα, εκατό, ακόμα και περισσότερο από χίλιες φορές.

Τα πειράματα αυτά πραγματοποιήθηκαν με τέτοιον τρόπο, ώστε να αποκλείεται κάθε πιθανότητα αυθεπιβολής. Η προσευχή προφερόταν και από πιστούς και μη-πιστούς, όμως ο αριθμός των παθογόνων βακτηριδίων σε ποικίλα περιβάλλοντα με διαφορετικές ομάδες βακτηριδίων πάλι μειωνόταν, σε σχέση με τα δεδομένα αναφοράς.

Οι επιστήμονες επίσης απέδειξαν την ωφέλιμη επίδραση της Προσευχής και του Σημείου του Σταυρού επί των ανθρώπων. Όλοι οι συμμετέχοντες στα πειράματα διαπίστωσαν μια εξισορρόπηση στην πίεση του αίματος και τους δείκτες του αίματος να βελτιώνονται. Η δε εκπληκτική διαπίστωση ήταν πως όλοι δείκτες άλλαζαν, ανάλογα με το είδος θεραπείας που ήταν αναγκαία - οι υποτασικοί παρατήρησαν άνοδο στην δική τους πίεση, ενώ στους υπερτασικούς μειωνόταν η πίεση.

Επίσης παρατηρήθηκε πως αν το Σημείο του Σταυρού γινόταν πρόχειρα, με τα τρία δάχτυλα ενωμένα ατάκτως ή να τοποθετούνται έξω από τα απαραίτητα σημεία - το κέντρο του μετώπου, το κέντρο του ηλιακού πλέγματος και στις κοιλότητες του δεξιού και του αριστερού ώμου - το θετικό αποτέλεσμα ήταν σημαντικά πιο αδύναμο, ή απουσίαζε τελείως.

Πηγή: http://www.interfax-religion.com/?act=news&div=1173

οι άνθρωποι

2011-12-16T10:44:00.002+02:00

Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν
Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν
Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος,
είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί.

Κ.Ζουράρις

2011-12-15T19:29:00.001+02:00

Γράμματα Σπουδάματα - Ζουράρις - 1 Νοε 11 from d:LoMak on Vimeo.

Η Αγάπη ενός τζέντλεμαν

2011-12-15T17:08:00.003+02:00

Ο γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός αφηγείται ένα υπόδειγμα χριστιανικής αγάπης, συγχωρητικότητας και προσευχής από λαϊκό σύζυγο.

13 Δεκεμβρίου. ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ

2011-12-13T22:31:00.001+02:00

«Μπεστ Σέλλερ» το Ευαγγέλιο στην Τουρκία

2011-12-13T21:02:00.000+02:00

Με κομμένη κυριολεκτικά ανάσα παρακολούθησε το κοινό τη διάλεξη του γνωστού Δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη , που έγινε στο Δήμο Θέρμης και μεταδόθηκε από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4ε της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, σχετικά με την Ορθοδοξία στη σημερινή Τουρκία

Ο Δημοσιογράφος, με πολυετή έρευνα, με απολύτως τεκμηριωμένα στοιχεία, πολλά εκ των οποίων δημοσιεύματα του ίδιου του Τουρκικού Τύπου, ακόμα και με βίντεο από εκπομπές της τουρκικής τηλεόρασης, αποκάλυψε μια άλλη, εντελώς άγνωστη και θαμμένη πλευρά της πραγματικότητας στη σημερινή Τουρκία, κατά την οποία δεκάδες, εκατοντάδες βαφτίζονται φανερά πλέον Χριστιανοί Ορθόδοξοι, χιλιάδες είναι εκείνοι που μεταβαίνουν στα Ορθόδοξα προσκυνήματα, Εκκλησιές και Αγιάσματα, ενώ επιφανείς Τούρκοι παρακολουθούν με δέος τη Θεία Λειτουργία!!!

Ο Νίκος Χειλαδάκης, ανέφερε πάμπολλες, συγκεκριμένες και επώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων που ζήτησαν να βαφτιστούν Χριστιανοί, ενώ παρουσίασε τα αποκαλυπτικά στοιχεία έρευνας τουρκικής εφημερίδας, που καταγράφει μόνο τα τελευταία τρία χρόνια στην Τουρκία τον εξωφρενικό αριθμό των 8.000.000 πωλήσεων Αγίων Γραφών, στην τουρκική γλώσσα!!! (σ.σ. πράγμα που δείχνει πως είναι πραγματικά πολλά εκατομμύρια οι Κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία, ενώ σύμφωνα με τις Προφητείες του Αγίου Κοσμά για το «1/3 των Τούρκων που θα γίνουν Χριστιανοί» και με βάση το σημερινό πληθυσμό, φαίνεται πως πρόκειται για περίπου 15 με 20 εκατομμύρια ψυχές!!!)

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΔΟΥΝΑΣ

Ο κ. Χειλαδάκης παρουσίασε επίσης με αδιάσειστα βίντεο τουρκικών καναλιών, τους χιλιάδες κυριολεκτικά Τούρκους «μουσουλμάνους», που κατακλύζουν την Εκκλησία του Αϊ Γιώργη του Κουδουνά, αφήνοντας τάματα, προσκυνώντας τις άγιες εικόνες και πηγαίνοντας σε ατέλειωτες ουρές για να χριστούν με το λαδάκι από το καντήλι του Αγίου!!!

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ

Μια άλλη πάλι εκπληκτική περίπτωση, είναι και εκείνη κοντά στα Άδανα, που όπως ανέφερε ο Νίκος Χειλαδάκης, συγκεντρώνει εκατοντάδες ασθενείς Τούρκους, που γίνονται καλά από μια γυναίκα, η οποία ομολόγησε στην Τουρκική Τηλεόραση, ότι τη θεραπευτική της δύναμη την αντλεί από μια κατακόμβη-σπήλαιο, όπου αγίασαν 7 Χριστιανοί Μάρτυρες!!!

ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ

Το συγκλονιστικότερο όμως όλων, είναι εκείνο που ο έγκριτος Δημοσιογράφος ανέφερε για τη Σεβάστεια, ξεκινώντας από το Συναξάρι του Αρχαγγελου Μιχαήλ, όπου αναφέρεται η θεραπεία κάποιου πλουσίου στο Αγίασμα του Ταξιάρχη στη Σεβάστεια!

Εκεί, στο θυματουργικότατο εκείνο Αγίασμα, είχε χτιστεί περικαλλέστατος Ιερός Ναός, θαύμα αρχιτεκτονικής, που όμως δεν υπάρχει πια.

Αλλά υπάρχει το ΑΓΙΑΣΜΑ του ΤΑΞΙΑΡΧΗ, γεμάτο με εκατοντάδες μικρά ψαράκια, τα οποία γλείφουν τις πληγές, ή τα σημεία πάθησης των δεκάδων χιλιάδων Τούρκων, που πηγαίνουν εκεί από όλο τον κόσμο και γίνονται καλά, μπαίνοντας μέσα στο ΑΓΙΑΣΜΑ!!!

Μάλιστα οι Τούρκοι έχουν χτίσει ξενοδοχεία και δωμάτια για να εκμεταλλευτούν τον «θεραπευτικό» τουρισμό που έρχεται ακόμα και από τη Ρωσία!!!

«ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΣΟ ΔΕ ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΜΟΥ».

Και ο επίλογος όμως του Νίκου Χειλαδάκη ήταν εξίσου συναρπαστικός, όταν αποκάλυψε πως αν και δουλεύει χρόνια σε μεγάλες εφημερίδες, καμία εφημερίδα και κανένα Μέσο Ενημέρωσης δεν δέχτηκε μέχρι τώρα μέσα στην Ελλάδα, να προβάλει όλο αυτό το συγκλονιστικό υλικό, για την Ορθοδοξία μέσα στην Τουρκία! (σ.σ. Με την εξαίρεση της 4ε).

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ!!!

ΠΗΓΗ: http://pistos.gr/videos/?vidid=24

2011-12-11T18:46:00.000+02:00

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ

Ο ζητιάνος

Του Βασίλη Χαραλάμπους

_______

Χριστούγεννα σήμερα , κι΄ ένας ζητιάνος στριμώχθηκε στον τοίχο της εκκλησίας του χωριού. Εδώ είναι ζεστά σκέφθηκε κι΄ η εκκλησία μικρή. Τόσο καιρό στεκόταν απ΄ έξω , σήμερα όμως μπήκε μέσα.

Σαν μικρό παιδί στριφογύριζε το κεφάλι του κοιτώντας τις αρχαίες εκείνες τοιχογραφίες. Με τα λίγα γράμματα πούμαθε άρχισε να ψελλίζει τα ονόματα των Αγίων.

- Άγ…γι…ος Αν…τώ…νιος.

Ο διπλανός, του ένας καλοντυμένος μεσήλικας τον σκουντά να σωπάσει. Γύρισε ο ζητιάνος τον είδε περίεργα κι΄ύστερα σταύρωσε τα χέρια του σαν μικρό παιδί που το μάλλωσε η μάνα του. Έμεινε για λίγο να κοιτάζει τον παπά πούλεγε τα “Ειρηνικά’’ κι ύστερα γύρναγε γύρω γύρω ώσπου η ματιά του καρφώθηκε στο θόλο που ήταν ζωγραφισμένος ο Παντοκράτορας Χριστός. Δυό κυρίες κοιτάχτηκαν μ΄ εκείνο το κατηγοριάρικο ύφος.

- Πάντων ημών…είπε ο παπα-Νικόλας με τη βροντερή φωνή του.

Γυρίζουν τ΄ Άγια και δυό γιαγιάδες αγγίζουν του παπά τ’ άμφια για ευλογία, συνήθεια και τούτη παλαιά. Νάτος κι ο ζητιάνος πετάγεται βιαστικά από το δικό του το στασίδι να πάρει κι αυτός από τον παπά ευλογία. Κάθε τόσο τρίβει τα χέρια του από χαρά κάνοντας τον σταυρό του και κοιτάζοντας αψηλά στον τρούλο τον Παντοκράτορα.

Το “Πάτερ ημών ’’ τόξερε απ’έξω, το μόνο πούμαθε από μικρό παιδί. Τό’λεγε φωναχτά τώρα. Εξάλλου το είπε κι ο παπά –Νικόλας για να το πουν όλοι μαζί κι έτσι δεν μπορεί να πει τίποτα κιόλας ο καλοντυμένος κύριος που κάθεται δίπλα του. Ο ζητιάνος κοινώνησε τελευταίος κι όταν κατόπιν ο παπάς έδινε το αντίδωρο έμεινε μ’ανοιχτές τις χούφτες.

- Ακόμα ένα παπά μου.

Το είπε τόσο ικετευτικά και ο παπά –Νικόλας του γέμισε τις χούφτες αντίδωρα.

- Αθανάση του είπε ο παπάς,το μεσημέρι ναρθείς σπίτι μας. Η παπαδιά θάχει γαλοπούλα σήμερα.

Ήταν να τον χαίρεσαι στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με το μεγάλο μαντήλι στο λαιμό. Τούτη η γιορτινή μέρα των Χριστουγέννων είναι για τα κάθε λογής παιδιά και τους ζητιάνους.

Ωμά και κυνικά goldman sachs

2011-12-08T13:40:00.000+02:00

Διάλεξη του Βασίλειου Μαρκεζίνη στην Κύπρο. "Ο απαράδεκτος επεκτατισμός του νεοθωμανισμού και η ανάγκη για μια συνδυασμένη και άμεση αντίδραση σ' αυτόν"

2011-12-06T15:47:00.000+02:00

Ολόκληρη η συνέντευξη Μαρκεζίνη στον Καψή.

2011-12-06T15:08:00.000+02:00

Διάλογος. Μαρκεζίνης-Καψής

2011-12-06T12:03:00.000+02:00

Ο Γέροντας Πορφύριος συμβουλεύει πως αντιμετωπίζετε η Κατάθλιψη

2011-12-04T19:40:00.000+02:00

  "Όλες σχεδόν οι αρρώστιες προέρχονται από έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό και αυτό δημιουργεί άγχος. Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος. Αν δεν έχετε έρωτα για τον Χριστό, αν δεν ασχολείσθε με άγια πράγματα, σίγουρα θα γεμίσετε με μελαγχολία και κακό.  Ένα πράγμα που μπορεί να βοηθήσει τον καταθλιπτικό είναι και η εργασία, το ενδιαφέρον για τη ζωή. Ο κήπος, τα φυτά, τα λουλούδια, τα δέντρα, η εξοχή, ο περίπατος στην ύπαιθρο, η πορεία, όλ’ αυτά βγάζουν τον άνθρωπο απ’ την αδράνεια και του δημιουργούν άλλα ενδιαφέροντα. Επιδρούν σαν φάρμακα. Η ασχολία με την τέχνη, τη μουσική κ.λπ. κάνει πολύ καλό. Σ’ εκείνο, όμως, που δίδω τη μεγαλύτερη σημασία είναι το ενδιαφέρον για την Εκκλησία, για τη μελέτη της Αγίας Γραφής, για τις ακολουθίες. Μελετώντας τα λόγια του Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς να το καταλάβει.  Να μην αποθαρρυνόμαστε, ούτε να βιαζόμαστε, ούτε να κρίνομε από πράγματα επιφανειακά και εξωτερικά. Αν, για παράδειγμα, βλέπετε μια γυναίκα γυμνή ή άσεμνα ντυμένη, να μη μένετε στο εξωτερικό, αλλά να μπαίνετε, στο βάθος, στην ψυχή της. Ίσως να είναι πολύ καλή ψυχή κι έχει υπαρξιακές αναζητήσεις, που τις εκδηλώνει με την έξαλλη εμφάνιση. Έχει μέσα της δυναμισμό, έχει τη δύναμη της προβολής, θέλει να εκλύσει τα βλέμματα των άλλων. Από άγνοια, όμως, έχει διαστρέψει τα πράγματα. Σκεφθείτε να γνωρίσει αυτή τον Χριστό. Θα πιστέψει, κι όλη αυτή την ορμή θα τη στρέψει στον Χριστό. Θα κάνει το παν, για να ελκύσει τη χάρη του Θεού. Θα γίνει αγία.  Πολλές φορές με την αγωνία μας και τους φόβους μας και την άσχημη ψυχική μας κατάσταση, χωρίς να το θέλομε και χωρίς να το καταλαβαίνομε, κάνομε κακό στον άλλον, έστω κι αν τον αγαπάμε πάρα πολύ, όπως, για παραδείγματος χάριν, η μάνα το παιδί της. Η μάνα μεταδίδει στο παιδί όλο το άγχος της για τη ζωή του, για την υγεία του, για την πρόοδό του, έστω κι αν δεν του μιλάει, έστω κι αν δεν εκδηλώνει αυτό που έχει μέσα της. Αυτή η αγάπη, η φυσική αγάπη, μπορεί κάποτε να βλάψει. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο με την αγάπη του Χριστού, που συνδυάζεται με την προσευχή και με την αγιότητα του βίου. Η αγάπη αυτή κάνει άγιο τον άνθρωπο, τον ειρηνεύει, διότι αγάπη είναι ο Θεός."