ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

Σε καιρούς πλέον που οι άνθρωποι,ακόμη και Χριστιανοί, αποψυχούν από φόβου και προσδοκίας των επερχομένων τη οικουμένη ,(Λουκ,21,26)και μία βαθιά αγωνία και απελπισία συνταράσσει τις ψυχές τους, μόλις πριν δύο μέρες περνώντας από την Κόνιτσα και συζητώντας με συγγενείς του Γέροντος Παίσίου έμαθα για ένα πρόσφατο και συγκλονιστικό θαύμα που έλαβε χώρα στην Ι.Μονή Σουρωτής από τον Γέροντα Παίσιο.

Ίσως μου ξεφεύγουν πολλές λεπτομέριες αλλά θα παραμείνω με λίγα λόγια στην ουσία των πραγμάτων ως εξής.

Πρίν λίγο καιρό ασθένησε σοβαρά ένα μικρό παιδί στην βόρεια Ελλάδα. Οι ειδήμονες γιατροί αμέσως έστειλαν την οικογένεια και το παιδί στο διαβαλκανικό κέντρο στην Θεσσαλονίκη για να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις. Φθάνοντας (πριν 15 ημέρες περίπου) λοιπόν απελπισμένοι οι γονείς στην θεσσαλονίκη για να επισκεφθούν την επόμενη μέρα το αναφερόμενο κέντρο σκέφθηκαν να περάσουν την παραμονή το απόγευμα από την Ι.Μονή Σουρωτής προκειμένου να προσκυνήσουν τα Ιερά Λείψανα του Οσίου Αρσενίου και τον τάφο του π.Παϊσίου. Όμως εκείνη την ημέρα, μάλλον Τετάρτη, το Μοναστήρι μένει πλεον κλειστό για περισσότερη προσευχή, και έτσι η δοκιμαζόμενη οικογένεια βρήκε κλειστή την θύρα. Δεν πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα και ένας ηλικιωμένος Μοναχός με την μαγκουρίτσα του κατέβαινε από πάνω από τα δέντρα του πάρκιν της Μονής.
-Γιά σας ευλογημένα!τους χαιρέτισε .Γιατί δεν μπαίνετε μέσα στο μοναστήρι?
-Μα είναι η πόρτα κλειστή.
-Όχι βρε παιδιά, ανοιχτά είναι! άντε ανοίχτε.
Και τούτη την φορά το πόμολο γύρισε και εισήλθαν έκπληκτοι και χαρούμενοι στην αυλή της Μονής.
Ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα και αφού ανέβαιναν στα σκαλοπάτια κάτω από το κωδονοστάσι, τους συνάντησε με απορία μία Μοναχή όπου και τους ρώτησε με έκπληξη¨ καλά πως μπήκατε μέσα?δεν είναι κλειστά?
-'Οχι !ένας μοναχός μας άνοιξε και μας είπε να έρθουμε εδώ!
-Ποιος Μοναχός? ρώτησε η Καλόγρια.
-Ένας ηλικιωμένος.
Τότε δείχνοντάς τους η ευλαβής Μοναχή την φωτογραφία του π.Παίσίου έμειναν με το στόμα ανοικτό διαπιστώνοντας πως αυτός ο Μοναχός ήταν που πριν λίγο τους προσήγαγε με βεβαιότητα μέσα στο ησυχαστήριο , όπως κάποιος βάζει τους καλεσμένους του στο δικό του σπίτι.
Την επομένη ημέρα και αφού έγιναν οι σχετικές εξετάσεις στο διαβαλκανικό διαβεβαίωσαν οι γιατροί πως το παιδάκι είναι τελείως καθαρό και υγιή από κάθε αρρώστια!!!
"ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ"

Πρεσβύτερος Διονύσιος Ταμπάκης- Ιερός Ναός Παναγίας Ναυπλίου.9-7-2012

Η ριζα του Ιεσσαί

Έτσι όπως κάνεις έτσι όπως πας,
το δρόμο χάνεις και παραπατάς
μη μου ζορίζεσαι
πάει βαθιά η ρίζα του Ιεσσαί...

Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
κι όμως αυτό το ευχαριστώ
δεν έχω βρει τα λόγια να στο πω!

Να μην τρομάζεις, μη σταματάς
μπρος να κοιτάζεις και να μ' αγαπάς
Μην απελπίζεσαι
είναι βαθιά η ρίζα του Ιεσσαί...

Να μην τρομάζεις να μ' αγαπάς
μπρος να κοιτάζεις να μην απελπίζεσαι
κι όταν δειλιάζεις και δε τολμάς
να μ' αγκαλιάζεις και να προχωράς!

Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
το σ' αγαπώ αυτό...
Ακόμα ψάχνω τρόπο να στο πω!

Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
κι όμως αυτό το ευχαριστώ
Δεν έχω βρει το τρόπο να στο πω!

Aγγελοι

Ο βασιλιάς και οι τέσσερις γυναίκες

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας πλούσιος Βασιλιάς που είχε τέσσερις γυναίκες.

Αγαπούσε την τέταρτη γυναίκα όσο ήταν δυνατόν περισσότερο και την καλλώπιζε με πλούσια επίσημα ενδύματα και της προσέφερε τα καλύτερα φαγητά. Της έδινε τα καλύτερα.

Επίσης αγαπούσε την τρίτη γυναίκα πάρα πολύ και πάντα την επεδείκνυε στα γειτονικά βασίλεια. Παρόλα αυτά φοβόταν ότι μια μέρα θα τον άφηνε για κάποιον άλλον.

Επίσης αγαπούσε την δεύτερη γυναίκα. Ήταν η έμπιστη του και ήταν πάντα ευγενική, προσεκτική και υπομονετική με αυτόν. Κάθε φορά που ο Βασιλιάς αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα, μπορούσε να την εμπιστευτεί και αυτή θα τον βοηθούσε στις δύσκολες στιγμές.

Η πρώτη γυναίκα του Βασιλιά ήταν πολύ αφοσιωμένη σύντροφος και είχε μεγάλη συνεισφορά στην διατήρηση του πλούτου και του βασιλείου. Παρόλα αυτά δεν έδειχνε ότι αγαπούσε την πρώτη γυναίκα, αν και την αγαπούσε βαθιά, σπάνια έδειχνε ενδιαφέρον για αυτήν!

Μια μέρα, ο Βασιλιάς έπεσε άρρωστος και ήξερε ότι ο χρόνος του ήταν λίγος. Σκέφτηκε την πλούσια ζωή που πέρασε και αναρωτήθηκε «Τώρα έχω τέσσερις γυναίκες μαζί μου, αλλά όταν πεθάνω θα είμαι τελείως μόνος».

Έτσι, ρώτησε την τέταρτη γυναίκα: «Σε έχω αγαπήσει όσο το δυνατόν περισσότερο, σου χάρισα τα καλύτερα ρούχα και έδειξα μεγάλο ενδιαφέρον για εσένα. Τώρα πεθαίνω. Θα με ακολουθήσεις να μου κάνεις παρέα;».

«Σε καμία περίπτωση». Απάντησε η τέταρτη σύζυγος και απομακρύνθηκε χωρίς να πει τίποτα άλλο».

Η απάντησή της σαν ρομφαία διαπέρασε την καρδιά του. Ο λυπημένος Βασιλιάς ρώτησε την τρίτη γυναίκα. «Η ζωή είναι τόσο ωραία. Τώρα πεθαίνω. Θα με ακολουθήσεις να μου κάνεις παρέα;»

«Όχι!» απάντησε η τρίτη σύζυγος. «Η ζωή είναι τόσο ωραία! Όταν πεθάνεις, θα ξαναπαντρευτώ!» Η καρδιά του έσβησε και έγινε κρύα.

Έτσι μετά ρώτησε την δεύτερη σύζυγό του «Πάντα σε βοηθούσα και εσύ πάντα ήσουν εκεί για εμένα. Τώρα πεθαίνω. Θα με ακολουθήσεις να μου κάνεις παρέα;»

«Συγγνώμη, δεν μπορώ να σε βοηθήσω αυτή την ώρα!», απάντησε η δεύτερη σύζυγος. «Το πιο πολύ, μπορεί να σε στείλω στον τάφο». Η απάντησή της ήρθε σαν κεραυνός και ο Βασιλιάς ισοπεδώθηκε.

Τότε μια φωνή ακούγεται «Θα φύγω μαζί σου και θα σε ακολουθήσω όπου και αν πας».

Ο Βασιλιάς κοίταξε επάνω και ήταν η πρώτη του σύζυγος. Ήταν τόσο σκελετωμένη σαν να υπέφερε από υποσιτισμό και παραμέληση. Ο Βασιλιάς είπε «Θα ενδιαφερόμουν για σένα όταν είχα την ευκαιρία!».

Πραγματικά, όλοι έχουμε τέσσερις γυναίκες στη ζωή μας.

Η τέταρτη είναι το σώμα μας. Ανεξάρτητα από πόσο χρόνο και προσπάθεια καταβάλουμε στο να φαίνεται ωραίο, θα μας αφήσει όταν πεθάνουμε.

Η τρίτη μας γυναίκα είναι η περιουσία, η κοινωνική υπόσταση και ο πλούτος. Όταν πεθαίνουμε όλα θα πάνε σε άλλους.

Η δεύτερη γυναίκα είναι η οικογένεια και οι φίλοι μας. Ανεξάρτητα πόσο χρόνο είμαστε μαζί τους, το πιο πολύ που μπορεί να κάνουν είναι να σταθούν πάνω από τον τάφο μας.

Και η πρώτη μας γυναίκα είναι η ψυχή μας. Συχνά παραμελημένη στο κυνήγι του πλούτου, της δύναμης και των χαρών του κόσμου.

Παρόλα αυτά, η ψυχή μας είναι το μόνο πράγμα που θα μας ακολουθήσει όπου και αν πάμε.

Έτσι, καλλιεργήστε την. Δυναμώστε την και φερθείτε της με τρυφερότητα, γιατί είναι το μόνο μέρος του σώματός μας που θα μας ακολουθήσει στον θρόνο του Θεού και θα συνεχίσει μαζί μας στην αιωνιότητα και στην επόμενη ζωή μας.

Όταν ο κόσμος πιέζει τα γόνατά σου… είσαι στην κατάλληλη στάση για προσευχή…

Παναγιώτης Αθανασόπουλος

Το πρώτο ξεκίνημα..

Ο Θεός στοχεύει τόν άνθρωπο και τον επισκέπτεται από το πρωί έως το βράδυ και από το βράδυ έως το πρωί.
Διηνεκώς καί καθ’ όλη την αιωνιότητα ο Θεός αναμένει υπομονετικά στην θύρα της ανθρώπινης καρδιάς, καί μόλις ανακαλύψει έστω και ένα ελάχιστο άνοιγμα, λίγη ταπεινή διάθεση και ευγνωμοσύνη δηλαδή, εισχωρεί και φυσικά συνεορτάζει μέ τον άνθρωπο.

Το βιβλίο της αποκαλύψεως αποκαλεί την πρώτη αυτή επίσκεψη του Θεού “πρώτη αγάπη”.

Πρόκειται για το ξεκίνημα της συμπορεύσεώς μας με τον Θεό, καί οφείλουμε να συνεχίσουμε την πορεία ἐπάξια.

Πιστοί στην Διαθήκης της Αγάπης (σελ 142) αρχιμ. ΖΑΧΑΡΙΑ  εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Εσσεξ Αγγλίας.

Συμβουλές των Πατέρων της Εκκλησίας για τον τρόπο της προσευχής.

1. 

«Όταν δοξολογήσεις, χρησιμοποιώντας περικοπές της Αγ. Γραφής, όσο μπορείς, και απευθύνεις ύμνο στο Θεό, τότε να αρχίσεις και να λες με ταπεινοφροσύνη: «Εγώ, Κύριε, δεν είμαι άξιος να σου μιλήσω, γιατί είμαι πολύ αμαρτωλός».

Ακόμη κι αν η συνείδησή σου δεν σε ελέγχει για κάτι κακό, έτσι πρέπει να λες, γιατί κανείς δεν είναι αναμάρτητος, παρά μόνον ο Θεός. Γιατί, ενώ κάνουμε πολλά αμαρτήματα, τα περισσότερα ούτε τα γνωρίζουμε. Γι’ αυτό ο Απ. Παύλος λέει: «Η συνείδησή μου δεν με ελέγχει για τίποτε, αλλά με αυτό δεν είμαι δικαιωμένος» (Α΄ Κορ. 4, 4). Δηλαδή, πολλά αμαρτήματα κάνω, αλλά δεν τα αντιλαμβάνομαι. Γι’ αυτό και ο προφήτης λέει: «Ποιός θα μπορέσει να αντιληφθεί τα παραπτώματά του;» (Ψαλμ. 18,13).

Ώστε λοιπόν δεν ψεύδεσαι, εάν πεις τον εαυτό σου αμαρτωλό. Γιατί, αν και είσαι λογικός, αμαρτάνεις και μόνο με το να λες ότι δεν είμαι αμαρτωλός! Λέγε λοιπόν καλύτερα: Είμαι αμαρτωλός περισσότερο απ’ όλους τους αμαρτωλούς, γιατί παραβαίνω την εντολή που ορίζει: «Όταν κατορθώσετε όλα όσα σας διέταξε ο Θεός, πρέπει να λέτε ότι είμαστε δούλοι άχρηστοι, γιατί εκείνο που είχαμε χρέος να κάνουμε, αυτό κάναμε» (Λουκ. 17, 10). Έτσι θα πρέπει να σκέπτεσαι πάντοτε, ότι είμαι άχρηστος!

Επίσης και τούτο: «Με την ταπεινοφροσύνη να θεωρεί ο καθένας σας όλους τους άλλους ανώτερους από τον εαυτόν του» (Φιλιπ. 2,3).

Να προσεύχεσαι λοιπόν στο Θεό με φόβο και ταπεινοφροσύνη.

Όταν λοιπόν απευθύνεις λόγο ταπεινοφροσύνης και πεις: «Σ’ ευχαριστώ, Κύριε, γιατί μακροθύμηοες για τα παραπτώματά μου και με άφησες ατιμώρητο μέχρι τώρα. Γιατί εγώ ήμουν άξιος να πάθω ήδη πολλά δεινά και να απορριφθώ από το πρόσωπό Σου, αλλ’ η ανεξίκακη φιλανθρωπία Σου μακροθύμησε σε μένα. Σ’ ευχαριστώ, αν και δεν είμαι ικανός να ευχαριστήσω την ανεξικακία Σου».

Κι όταν τελειώσεις και τα δύο, και τη δοξολογία και την ταπεινοφροσύνη, τότε λοιπόν ζήτησε αυτό που έχεις ανάγκη να ζητήσεις. Όχι πλούτο, όπως προανέφερα, όχι επίγεια δόξα, όχι υγεία τού σώματος. Γιατί Αυτός σε έπλασε και φροντίζει για τη σωτηρία σου και γνωρίζει τι συμφέρει στον καθένα, είτε να υγιαίνει είτε να ασθενεί. Αλλά να ζητάς, σύμφωνα με την εντολή που πήρες, τη βασιλεία του Θεού (Ματθ. 6, 33). Γιατί για τις ανάγκες του σώματός σου, όπως είπα, Αυτός θα φροντίσει».

(Μεγ. Βασιλείου, απ’ το έργο του «Ασκητικαί Διατάξεις»)

      2. 

«Κι αν ακόμη βρίσκεσαι στην αγορά, μπορείς να συγκεντρωθείς και να ψάλλεις στον Θεό, χωρίς να ακούει κανείς, αφού κι ο Μωυσής έτσι προσεύχεται και εισακούστηκε. Γιατί λέγει, «Γιατί φωνάζεις σ’ εμένα;» (Εξ. 14,15). Αν και δεν είπε τίποτα, αλλά φώναζε μέσα του. Γι’ αυτό και μόνο ο Θεός άκουσε.

Γιατί δεν υπάρχει εμπόδιο κι όταν περπατάς να προσεύχεσαι νοερά και να είναι η σκέψη σου στους ουρανούς».

(Αγ. Ιωαν. Χρυσοστόμου, απ’ την Θ΄ Ομιλία του «Προς  Κολασσαείς»)

3.

 «Να μην προσεύχεσαι με παρρησία, έστω κι αν αισθάνεσαι καθαρότητα για τον εαυτό σου, αλλά μάλλον πλησίασε με πολλή ταπεινοφροσύνη, και θα λάβεις περισσότερη παρρησία.

Κι αν ακόμα έχεις ανεβεί όλη την κλίμακα των αρετών, να προσεύχεσαι για την άφεση των αμαρτιών σου, ακούγοντας τον Παύλο να φωνάζει και να λέει για τους αμαρτωλούς, «πρώτος από τους οποίους είμαι εγώ» (Α‘ Τιμ. 1,15).

Άλλη η αγαλλίαση που νιώθουν κατά την προσευχή οι αδελφοί που ζουν στα κοινόβια, κι άλλη εκείνη που δημιουργείται στους ησυχαστές. Η πρώτη ίσως να συνοδεύεται κι από κάποια κενοδοξία, ενώ η άλλη είναι γεμάτη από ταπεινοφροσύνη».

(Αγ. Ιωαν. της Κλίμακας,  απ’ τον ΚΗ΄ Λόγο του «Περί της ιεράς και μακαρίας προσευχής»)

ΠΗΓΗ

Πώς παντρεύτηκε

Και θυμάμαι τη συγκίνηση ενός φίλου μου που έλεγε “σιγά μην παντρευτώ, σιγά μη με παντρευτεί καμιά κοπέλα”. 

Είχε λίγο απογοητευτεί και στη ζωή του ήταν κλονισμένος. 

“Ε, ας βρω μία όποια να’ναι. Μια να βρεθεί να με πάρει κι εμένα τον καημένο”.
Δηλαδή, ήθελε απλώς μια απλή κοπέλα. Μια κοπέλα να’ναι! Εντάξει, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς αξιώσεις. 

“Και οποιαδήποτε να’ναι. Θα με πάρει εμένα;”. 

 

..Και βρήκε όχι απλώς μια απλή, αλλά μια καταπληκτική κοπέλα! 

Σ’όλα τα επίπεδα: γνώσεων, παρουσιαστικού, ψυχολογίας, καρδιάς, νοικοκυροσύνης… 

Όλα τα καλά! Όλα τα καλά τα είχε! 

Ζήταγε κάτι ασήμαντο αυτός. Του δίνει ο Θεός -ξαφνικά, ε; εκεί που δεν το περίμενε, εκεί που η λογική του έλεγε ότι δεν γίνεται- του τα’δωσε όλα! 

 

Και μου έλεγε μετά: “Α, ρε πάτερ. Είδες που γκρίνιαζα στο Θεό; Τι έλεγα και τι μου’δωσε ο Θεός; Άλλα νόμιζα και άλλα ο Θεός μου ετοίμαζε”. 

Του λέω: “Δε λέω τίποτα, γιατί το’πες μόνος σου. Μόνος σου είπες κάτι πολύ θεολογικό: ότι ο Θεός μας είναι πλούσιος Θεός. Άπειρος Θεός. Αρχοντικός Θεός. Γενναιόδωρος. 

απόσπασμα από ομιλία του π.Ανδρέα Κονάνου

Ἔχουμε ἀδιαλείπτως ἕναν πειρασμὸ μπροστά μας… …διαρκῶς συμβαίνουν στὴν ζωὴ μας ἀπρόοπτα.

Ἔρχεσαι στὸ μοναστήρι γιὰ νὰ βρὴς πνευματικὴ ζωή, καὶ συναντᾶς κακούς.

 Εἶναι ἀπρόοπτο.

Ζητὰς κελλὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ μοναστηριοῦ ποὺ δὲν ἔχει ὑγρασία, τὸ ἀποκτᾶς, διαπιστώνεις ὅμως ὅτι ἡ θάλασσα σοῦ προκαλεῖ ἀλλεργία, ὁπότε δὲν μπορεῖς νὰ χαρῆς οὔτε τὴν ἡμέρα οὔτε τὴν νύχτα. 

Ἀμέσως θὰ σοῦ πῆ ὁ λογισμός, σήκω νὰ φύγης. Εἶναι ἀπρόοπτο.

Σὲ πλησιάζω μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶσαι καλὸς ἄνθρωπος καὶ βλέπω ὅτι εἶσαι ἀνάποδος. Ἀπρόοπτο.

Παρουσιάζονται συνεχῶς ἀπρόοπτα ἐνώπιόν μας, διότι ἔχομε θέλημα καὶ ἐπιθυμίες.

Τὰ ἀπρόοπτα εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὸ θέλημα καὶ τὴν ἐπιθυμία μας, γι’ αὐτὸ καὶ μᾶς φαίνονται ἀπρόοπτα, στὴν οὐσία ὅμως δὲν εἶναι.

Διότι ἄνθρωπος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Θεὸν προσδοκᾶ τὰ πάντα καὶ λέγει πάντοτε

 «γενηθήτω τὸ θέλημά Σου». 

Θὰ ἔρθη βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; 

«Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον». 

Ἐπειδὴ αὐτὰ κοστίζουν στὴν σαρκικότητά μας, γι’ αὐτὸ ἐμεῖς τὰ βλέπομε ὡς ἀπρόοπτα.

Γιὰ νὰ μὴν ταράσσεσαι λοιπὸν κάθε φορᾶ καὶ στεναχωριέσαι, γιὰ νὰ μὴν ἀγωνιᾶς καὶ προβληματίζεσαι, νὰ τὰ περιμένης ὅλα, νὰ μπορῆς νὰ ὑπομένης ὅτι ἔρχεται.

 Πάντα νὰ λές, καλῶς ἦλθες ἀρρώστια, καλῶς ἦλθες ἀποτυχία, καλῶς ἦλθες μαρτύριο.

Αὐτὸ φέρνει τὴν πραότητα, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχη καμία πνευματικὴ ζωή.

Γέροντας Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ;

«Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μην κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα δολάριο και 11 σέντς. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.

Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.

- Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τον αδελφό μου, που έχω χρόνια να τον δω:
Τότε η μικρή του είπε:
- Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου, που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα!
- Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα.
- Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του, που μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει, ότι μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει. Λοιπόν, ποσό κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω. Έχω χρήματα… .
Ο αδελφός του φαρμακοποιού, που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την συζήτηση, ρώτησε την μικρή τι είδους θαύμα χρειαζόταν ο αδελφός της.

- Δεν ξέρω. του απάντησε με μάτια βουρκωμένα. Εκείνο που ξέρω είναι, ότι χρειάζεται εγχείρηση και ο μπαμπάς δεν έχει τα χρήματα. Γι' αυτό, θέλω να πληρώσω εγώ, με τα δικά μου χρήματα.
Στην ερώτηση του καλοντυμένου κυρίου, πόσα λεπτά έχει. Η μικρή του απάντησε «Ένα δολάριο και 11 σέντς, κι αν χρειασθούν και άλλα θα τα βρω».
- Τι σύμπτωση, χαμογέλασε ο καλοντυμένος κύριος. Είναι το ακριβές αντίτιμο για ένα θαύμα, για ένα μικρό αδελφό: Ένα δολάριο και 11 σεντς!
Πήρε τα λεπτά, έπιασε την μικρή απ' το χεράκι, και της είπε: «Πάμε μαζί στο σπίτι σου για να δω τον αδελφό σου και τους γονείς σου και να κάνουμε το θαύμα»...

Ο καλοντυμένος κύριος ήταν ο Κάρτον Άρσμποργκ, ο γνωστός νευροχειρουργός.
Η εγχείρηση έγινε με επιτυχία και ο μικρός αδελφός επέστρεψε στο σπίτι του υγιής.
- Η εγχείρηση ήταν ένα αληθινό θαύμα, ψιθύρισε η μαμά. Απορώ πόσο θα κόστισε.
Η μικρούλα χαμογέλασε. Ήξερε ακριβώς πόσο κοστίζει ένα θαύμα: «ένα δολάριο και 11 σέντς, συν την πίστη ενός μικρού παιδιού...». 

ΠΗΓΗ

Σταμάτης Σπανουδάκης :«Πάντα στην Ελλάδα οι μονάδες έκαναν την διαφορά»

«Το δίλημμα παραμένει: Παπική τιάρα, ή τούρκικο σαρίκι;»

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟ “ΗΓΓΙΚΕΝ”

Σας παρουσιάζουμε την συνέντευξη  που μας παρεχώρησε ο σπουδαίος Έλληνας συνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης τον οποίο κι ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την τιμή που μας έκανε :

- Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η κρίση που βιώνουμε πρωτίστως είναι πνευματική. Σε ποιον βαθμό θεωρείτε πως σε αυτήν συνετέλλεσε η αλλαγή στον τρόπο ζωής και επιβίωσης των Ελλήνων με την συγκέντρωση του πληθυσμού στις πόλεις και την αποκοπή από την αυτάρκεια της αγροτικής ζωής;

Μακάρι να το καταλαβαίναμε όλοι. Οι περισσότεροι όμως από εμάς, ακόμα μετράνε ανύπαρκτα κουκιά και τσακώνονται για το ξεφτισμένο και επικίνδυνο από καιρό, ευρωπαικό πάπλωμα. Ήτοι την πνευματικά αλλόθρησκη και εχθρική τρόικα, τους εγχώριους και ξένους στρατιώτες της, τα μικροκομματικά και προσωπικά θλιβερά εγχώρια συμφέροντα και τις διαρκείς και τόσο βαρετές από τηλεοράσεως “αποκαλύψεις” και διαπιστώσεις, από τους “ειδικούς” μας.

Έχουμε όλοι γίνει, σχολιαστές και παρατηρητές, της μιζέριας μας.

Η αλλαγή από ανθρώπινες μονάδες και ψυχές, σε απρόσωπα νούμερα και στατιστικές, είναι η χειρότερη συμφορά που μας βρήκε και είναι απολύτως αταίριαστη με την ελληνική παράδοση και διαχρονική πραγματικότητα της.

Πολλοί εξ ημών δέ, την θεωρούν εκσυγχρονισμό, πρόοδο. Μωραίνει Κύριος…..

- Ο Γιουνγκ υποτηρίζει ότι η μετατροπή των γερμανών από αγρότες που είχαν την ζωή στα χέρια τους, σε εξαρτώμενους εργάτες εργοστασίου και η ανασφάλεια που προκάλεσε αυτό ήταν το έδαφος πάνω στο οποίο “πάτησε” ο Χίτλερ για να αναδειχθεί. Σε ποιο βαθμό μπορεί η επιστροφή στην ύπαιθρο και στην φύση που αντανακλά τον Δημιουργό, τον Θεό μπορεί να μας εξανθρωπίσει ξανά και να μας δώσει την δυνατότητα να Τον ξανασυναντήσουμε και πόσο εφικτό είναι αυτό;

Όπου και να πάς και ό,τι και να κάνεις, θα κουβαλάς τον εαυτό σου. Στην περίπτωση μας, τον χαμένο πια, εαυτό σου. Ο σημερινός αγώνας, δεν μπορεί παρά να είναι, προσωπικός. Πάντα στην Ελλάδα οι μονάδες έκαναν την διαφορά. Ποτέ τα συστήματα, οι παρέες, ή και τα πλήθη ακόμα.

- Ποιο το πνευματικό μήνυμα της πνευματικής κρίσης που ζούμε σήμερα. Τι θέλει να μας πει ο Θεός;

Μετάνοια και επιστροφή στον εαυτό μας, τον Χριστό και την αληθινή Ελλάδα. Παρελθόν, παρόν και μέλλον ένα, μέσα στο φως και την αλήθεια Του.

- Σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι το ξεπέρασμα της κρίσης είναι στο χέρι μας; Τι πρέπει να κάνουμε;

Προσωπικό αγώνα, προσωπική μετάνοια. “Πάμε γι‘ άλλες πολιτείες μελοντικές, να βρεθούμε σ΄ απεργίες προσωπικές, αν το θες“.  Αυτό το “αν το θες”, είναι το κλειδί για μένα. Η ευγένεια και αριστοκρατία, του πνεύματος της αγάπης.

- Είδαμε τις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων και άλλες αντιδράσεις του λαού. Γιατί θεωρείτε ότι απέτυχαν; Όταν απέναντι στην εξουσία υπάρχει μία ηγεσία που αγνοεί την θέληση της πλειοψηφίας του λαού πώς μπορεί να αντιδράσει αυτός;

Μόνο με κατάληλους ηγέτες, μπορεί ο λαός να μεγαλουργήσει. Και το είδος σπανίζει διεθνώς. Η πνευματική σήψη, είναι πια παγκόσμια. Στροφή στα πνευματικότερα και ακλόνητη και απόλυτη πίστη, βλέπω εγώ σαν μόνη ελπίδα.

Μοναχικούς αγώνες και προσευχή.

- Μετά το επεισόδιο Κασσιδιάρη – Κανέλη και τα βάρβαρα οικονομικά μέτρα εναντίον ανήμπορων συμπατριωτών μας, αναρωτιέται κανείς τι τελικά είναι βία. Για εσάς τι είναι βία;

Τα μέτρα, αλλά και οι χρόνιες ενοχλητικές συμπεριφορές των πολιτικών αλλά και των τηλεοπτικών μας αρχόντων, είναι η αιτία των περισσοτέρων κακών. Και δυστυχώς, συνεχίζουν αμετανόητοι. Και δυστυχώς, εξακολουθούμε να τους ψηφίζουμε. Είτε με την ψήφο, είτε με το τηλεκοντρόλ. Βία είναι και η συνεχής προβολή των ίδιων άχρηστων και “προοδευτικών” ανθρώπων από όλη την συνωμοτούσα, μιντιακή πραγματικότητα. Η χειρότερη όμως βία είναι, το να χτυπάς τον αδύνατο. Εκεί πια, τα βάζεις με τον Θεό.

- Παρακολουθούμε την εκκωφαντική σιωπή των πνευματικών ποιμένων, την ώρα που ο ελληνικός λαός υφίσταται σιωπηλή γενοκτονία. Μήπως είμαστε πολύ αυστηροί μαζί τους ή μήπως πράγματι η κρίση συμπαρέσυρε και την πνευματική μας ηγεσία;

Η πραγματική πνευματική ηγεσία, ήταν, είναι και θα είναι, πάντα στό περιθώριο.

Εξ άλλου πώς να μιλήσεις, όταν όλοι φωνάζουν και κανείς δεν ακούει;

- Ο Μέγας Αλέξανδρος, στο πρόσωπο του οποίου είναι αφιερωμένο μέρους του έργου σας, πριν χιλιάδες χρόνια, έφτασε ως τις Ινδίες για να μεταδώσει το φως του τότε ελληνικού πολιτισμού, σε έθνη που είχαν εκπέσει στην βαρβαρότητα. Η χώρα μας σήμερα έχει κατακλισθεί από λαθρομετνάστες που οι περισσότεροι προέρχονται από τα ίδια έθνη και τις περιοχές που ο Αλέξανδρος κατέκτησε.

α – Γιατί τα αυτά έθνη και οι περιοχές επανήλθαν στην βαρβαρότητα με το πέρας του χρόνου;

Γιατι χάθηκαν οι Αλέξανδροι.

β – Βλέπετε μια διαχρονική επανάληψη του μοτίβου της σύγκρουσης ελληνισμού – ακόμη και με την υπόσταση της βυζαντινής αυτοκρατορίας – και ανατολής;

Το δίλημμα παραμένει: Παπική τιάρα, ή τούρκικο σαρίκι;

γ – Πόσο αναγκαία είναι η ανάδειξη ενός νέου Μ. Αλέξανδρου που θα μεταδώσει εκ νέου το φως του πολιτισμού σε αυτά τα έθνη;

Όσο το νερό στην έρημο.

- Στο τραγούδι σας «Θά ‘ρθεις σαν αστραπή» υπάρχουν υπαινιγμοί σχετικά με την επάνοδο της Πόλης στα χέρια των Ελλήνων όπως έχει προφητευθεί από τον Πατροκοσμά και άλλους αγίους και για το οποίο έκανε μεγάλο αγώνα να ενημερωθεί ο κόσμος, ο γέροντας Παΐσιος. Ποιο το νόημα ενός τέτοιου γεγονότος, εφ’ όσον συμβεί;

Ο Θεός να δώσει, νά ‘μαστε έτοιμοι και άξιοι για μια τέτοια τιμή.Τώρα πάντως, δεν είμαστε.

- Πολλοί γέροντες και άγιοι έχουν μιλήσει για μια επερχόμενη επώδυνη διαδικασία παγκόσμιας κάθαρσης και για τον μεγάλο ρόλο του ελληνισμού, μέσω της ορθοδοξίας, κατόπιν αυτής. Θεωρείτε πως πρόκειται για ευσεβή πόθο ή αυτοεκπληρούμενη προφητεία και αν όχι ποια είναι εκείνα τα στοιχεία σήμερα που μας κάνουν να αισιοδοξούμε ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε σε έναν τέτοιο ρόλο;

Ό,τι και όσα λένε οι γέροντες, είναι πολύ πιο αληθινά, σημερινά και επίκαιρα από οποιοδήποτε “επίκαιρο” τίτλο ή συμβάν, σημερινής εφημερίδας ή τηλεόρασης.

- Ποια στοιχεία θεωρείτε ότι πρέπει να είναι τα θεμέλια της νέας Ελλάδας που θα προκύψει μετά το ξεπέρασμα της κρίσης;

Πίστη, ανθρωπιά, παληκαριά και πάνω απ΄ όλα, αλήθεια.

- «Μετά την μπόρα την δαιμονική θά’ρθει η λιακάδα η θεϊκή» αναφέρει ο γέροντας Παΐσιος. Πώς φαντάζεστε την ζωή μετά το ξεπέρασμα της κρίσης;

Μακάρι να την αξιωθούμε. Την φαντάζομαι λίγο όπως ο Ιωάννης στην αποκάλυψη·  Καί είδον νεα γη και ουρανό ….

- Εάν είχατε την δυανατότητα να απευθύνεται ένα μήνυμα σε όλον τον ελληνικό λαό, τι θα του λέγατε;

Γκρέμισε τα ψεύτικα είδωλα, που μόνος σου ύψωσες και γύρνα τρέχοντας σαν μικρό παιδί, στην πάντα ανοιχτή  αγκαλιά, του Χριστού. Περιμένει.

- Σας ευχαριστώ

Ανάλυση της Ευχής «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν»

του  Aρχιμ. Aιμιλιανού

Προηγουμένου I. M. Σίμωνος Πέτρας

Tην προσευχήν του Aγίου Όρους ποιός δεν την γνωρίζει; Aποτελείται από μίαν φράσιν μικράν, από μετρημένας τας λέξεις.

Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλόν

Mε την βοεράν κραυγήν «Kύριε», δοξολογούμεν τον Θεόν, την ένδοξον μεγαλειότητά Tου, τον βασιλέα του Iσραήλ, τον δημιουργόν της ορατής και αοράτου κτίσεως, όν φρίττουσι τα Σεραφείμ και τα Xερουβείμ.
Mε την γλυκυτάτην επίκλησιν και πρόσκλησιν «Iησού», μαρτυρούμεν, ότι είναι παρών ο Xριστός, ο σωτήρ ημών, και ευγνωμόνως τον ευχαριστούμεν, διότι μας ητοίμασε ζωήν αιώνιον.
Mε την τρίτην λέξιν «Xριστέ», θεολογούμεν, ομολογούντες ότι ο Xριστός είναι αυτός ο Yιός του Θεού και Θεός. Δεν μας έσωσε κάποιος άνθρωπος, ούτε άγγελος, αλλά ο Iησούς Xριστός, ο αληθινός Θεός.

Eν συνεχεία, με την ενδόμυχον αίτησιν «ελέησόν με», προσκυνούμεν και παρακαλούμεν να γίνη ίλεως ο Θεός, εκπληρών τα σωτήρια αιτήματά μας, τους πόθους και τας ανάγκας των καρδιών μας.
Kαι εκείνο το «με», τί εύρος έχει! Δεν είναι μόνον ο εαυτός μου – είναι άπαντες οι πολιτογραφηθέντες εις το κράτος του Xριστού, εις την αγίαν Eκκλησίαν, είναι όλοι αυτοί που αποτελούν μέλος του ιδικού μου σώματος.
Kαι, τέλος, διά να είναι πληρεστάτη η προσευχή μας, κατακλείομεν με την λέξιν «τόν αμαρτωλόν», εξομολογούμενοι – πάντες γάρ αμαρτωλοί εσμεν – καθώς εξωμολογούντο και όλοι οι Άγιοι και εγίνοντο διά ταύτης της φωνής υιοί φωτός και ημέρας.
Eξ αυτών αντιλαμβανόμεθα, ότι η ευχή εμπεριέχει
δοξολογίαν,
ευχαριστίαν,
θεολογίαν,
παράκλησιν
και εξομολόγησιν

ΠΗΓΗ: 

Πρώην Μάρτυρας του Ιεχωβά αποκαλύπτει την αλήθεια

Ερμηνεία του ονόματος “ΙΩΑΝΝΗΣ”

Λόγος του Νικηφόρου Θεοτόκη εις την Γέννηση του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου(Απόσπασμα)

«…το όνομα Ιωάννης, άνωθεν υπό του Παναγίου Πνεύματος του εδόθη από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, προς τον Ζαχαρία λέγοντας: «και καλέσεις το όνομα αυτού Ιωάννην…

Αν στοχασθείς τούτο το όνομα Ιωάννης, θα το βρεις να είναι από επτά στοιχεία συγκείμενο: Ι.Ω.Α.Ν.Ν.Η.Σ. για να πληρωθεί εκείνο που η Προφήτιδα Άννα είπε: «ότι στείρα έτεκεν επτά», ένα για την του επτά αριθμού τιμή, ο οποίος είναι στην θεία Γραφή ιερός και σεβάσμιος, και άλλο ότι και τα επτά αυτά στοιχεία, το ι, το ω, το αν, το ν, το η, και το ς, αν κάποιος τα θεωρήσει κατά βάθος, θα βρει να έχει το καθένα ξεχωριστά κάποια μυστική και απόκρυφο έννοια…

…Τούτο το Ι, που είναι στην αρχή του ονόματος Ιωάννης, περιέχει πολλά και ανέκφραστα πράγματα… Φαίνεται σε πολλά μέρη της θείας Γραφής, ότι ο Θεός πρώτον δημιούργησε τις Αγγελικές Δυνάμεις, τις οποίες διαιρεί ο Αρεοπαγίτης Διονύσιος σε τρεις Ιεραρχίες, και αυτές πάλι τις υποδιαιρεί σε εννέα τάγματα: α΄ σε Σεραφείμ, β΄ σε Χερουβείμ, γ΄ σε Θρόνους, δ΄ σε Κυριότητες, ε΄ σε Δυνάμεις, στ΄ σε Εξουσίες, ζ΄ σε Αρχές, η΄ σε Αρχαγγέλους και θ΄ σε Αγγέλους. Είναι δε και το τάγμα του Εωσφόρου, που ουρανόθεν έπεσε για την έπαρση και υπερηφάνειά του.

Ιδού ότι όλα τα Αγγελικά τάγματα, όσα εξ’ αρχής δημιούργησε ο Θεός, είναι δέκα. Το δέκατο ξεπεσμένο τάγμα, έχει να αναπληρωθεί και να γεμίσει από τους Μοναχούς. Γι’ αυτό και η Καλογερική λέγεται Αγγελικό σχήμα και είναι κατά αλήθεια, διότι αν οι Άγγελοι παρθενεύουν, αλλά και η καλογερική με παρθενία σεμνύνεται. Αν οι Άγγελοι αγρυπνούν, αλλά σε αγρυπνίες και η καλογερική καταγίνεται. Αν οι Άγγελοι ανώτεροι τροφής για το άϋλο, αλλά και η καλογερική με νηστείες διάγει. Αν έργο Αγγέλων είναι η ακατάπαυστος προς τον Θεό δοξολογία, αλλά τούτο είναι ίδιο και των Μοναχών. Αν για το κούφο της φύσεως με πτερά ζωγραφίζονται οι Άγγελοι, αλλ’ ιδού πτερά και στους Μοναχούς. Ποια; το επανοκαλύμμαυχο. Γι’ αυτό Αγγελικό σχήμα είναι η καλογερική, από την οποία έχει να αναπληρωθεί το ξεπεσμένο τάγμα του Εωσφόρου. Γι’ αυτό, φθόνο κινούμενος πολύ πολεμάει ο διάβολος την καλογερική, διότι αυτή θα καταλάβει τον τόπο του φωτισμού και της δόξης του Εωσφόρου, την οποία είχε αυτός προ του ξεπεσμού… Παχώμιος, Αντώνιος, Ονούφριος, Ευθύμιος, Αθανάσιος και πάντες οι Όσιοι, από τον Τίμιο Πρόδρομο έλαβαν το παράδειγμα της καλογερικής, σ’ αυτού τα ίχνη περπάτησαν, τούτου την ερημική ζωή μιμήθηκαν, και σε τούτο δεν είναι κανείς που να αντειπεί, ώστε ο Τίμιος Πρόδρομος είναι ο πρώτος και αρχηγός του Μοναχικού τάγματος, το οποίο μαζί με την ανατολή της λαμπροτάτης αυτού και χαρμοσύνου γεννήσεως και αυτό συνανέτειλε.

Το Ι τούτο πόσα σημαίνει κατά τον αριθμό; Δέκα. Ιδού ο δέκατος τούτος αριθμός του Ι, που μας παρασταίνει φανερώτατα τον ανακαινισμό και την ανόρθωση του ξεπεσμένου δεκάτου τάγματος, το οποίο ο Πρόδρομος με την ισάγγελο ζωή του έμελλε να ανακαινίσει, και αυτά μεν περί του Ι, το οποίο είναι μόνο σύμβολο φανερό του Τιμίου Προδρόμου.

Περί του Ω. Το δε κατόπιν Ω προεικονίζει φανερά την πρώτη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού παρουσία, και στοχάσου για να δεις την αλήθεια. Είπαμε ανωτέρω, πως το Ι προεικονίζει τον Τίμιο Πρόδρομο. Πρώτον λοιπόν το Ι, κατόπιν από το Ι ακολουθεί το Ω. Τούτο το Ω, κατά τους γραμματικούς, από πού σύγκειται; Από δύο ΟΟ. Όταν σμίξεις δύο ΟΟ, κάνεις ένα Ω. Τούτο το Ω, και κατά την φωνή και κατά την σύνθεση, προεικονίζει τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, διότι μέγας Θεός είναι ο Χριστός, και ότι εκ δύο φύσεων σύγκειται ασυγχύτως Θεότητος και Ανθρωπότητος ο Χριστός, καθώς και το Ω εκ δύο ΟΟ, αυτά τα δύο ΟΟ δεν είναι άλλο παρά δύο σφαιροειδείς κύκλοι. Ο δε κύκλος ούτε αρχή έχει ούτε τέλος. Γι’ αυτό και ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός ούτε αρχή έχει ούτε τέλος, διότι αν τον στοχασθείς ως Θεό, τον βρίσκεις να είναι άναρχος και ατελεύτητος κατά την Θεότητα. Αν τον στοχασθείς ως άνθρωπο, όπου συνελήφθη ασπόρως μέσα στην άμωμο γαστέρα της αειπαρθένου Μαρίας, άναρχος ως από μέρους κατά τι και κατά την σάρκα, διότι αρχή της σαρκός των μετά τον Αδάμ επιλοίπων ανθρώπων είναι η σπορά τους ανδρός. Αν τον στοχασθείς σαν να μην υπέστη διαφθορά μέσα στον τάφο η αυτή παναγία Του σάρκα, υπάρχει και ατελεύτητος, μη διαλυθείσα εις χούν, που είναι των ανθρωπίνων σωμάτων η αρχή και το τέλος… Θαυμαστή λοιπόν παρομοίωση του Ω με τον Χριστό…

Περί του ΑΝ, και του ετέρου Ν. …Πρώτον λοιπόν το Ι (ο Πρόδρομος), κατόπιν τούτου το Ω (ο Χριστός), ιδού πρώτη παρουσία του Χριστού, κατόπιν δε από Ω (τον Χριστό) τι ακολουθεί; το ΑΝ. Τούτο το ΑΝ τι θέλει να πει; Ανάσταση! Τίνος; του ετέρου Ν. Τι θέλει να πει τούτο το δεύτερο Ν; Νεκρών! Προσδοκώ ανάσταση νεκρών. Ιδού και η Δευτέρα του Χριστού παρουσία, όπου μέλλουν να αναστηθούν οι νεκροί.

Περί του Η. Κατόπιν του ΑΝ και του ετέρου Ν (που λέγεται Ανάσταση Νεκρών), τι έπεται; το Η. Τούτο το Η πόσα σημαίνει κατά τον αριθμό: Οκτώ! Ιδού λοιπόν όγδοος αριθμός. Τι εικονίζει αυτός ο όγδοος αριθμός; Τον όγδοο αιώνα της μακαρίας και τρισολβίου ζωής: «προσδοκώ ανάσταση νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος».

Περί του Σ. …Τούτο το Σ, πόσα δηλώνει κατά τον αριθμό; Διακόσια! Αυτά τα διακόσια από πού αμέσως σύγκεινται; Από δύο εκατοντάδες. Διότι δίς εκατό, διακόσια. Ο εκατοστός αριθμός στη θεία Γραφή πως ονομάζεται; Τέλειος, αλλ’ επειδή ο εκατοστός αριθμός τέλειος, άρα ο δις εκατοστός υπερτέλειος. Ιδού λοιπόν ο υπερτέλειος αυτός αριθμός, που εικονίζει το υπερτέλειο, το απέραντο και ατελεύτητο της αιωνίου και μακαρίας ζωής.

Αλλ’ ω διαυγέστατο Ι, και του εκ του δύο ΟΟ συντεθειμένου Ω, πανέκλαμπρε Πρόδρομε, ευκταιότατε και πανευφρόσυνε του ΑΝ, του εν τω Άδη κειμένου Ν, προσκυνητά κληρονόμε του ΗΣ, αγιώτατε επτά αριθμέ, επτάφωτε λύχνε της Τρισηλίου Θεότητος, κρυφιώτατε μύστα και κατ’ αυτό μόνο το επτάστοιχο Ι.Ω.Α.Ν.Ν.Η.Σ, όνομα των απορρήτων του Θεού Μυστηρίων, χάρισέ μου παρακαλώ σε του Ν της αθλίας ψυχής μου το ΑΝ, τη απαύστω προς το Ω και ακοιμήτω πρεσβεία σου, και αξίωσον του ΗΣ πάντας ημάς τους ευλαβώς την σην πανένδοξο εορτάζοντας γέννηση”.

ΠΗΓΗ.ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΜΑΤΘ.ΛΑΓΓΗ.ΤΟΜΟΣ ΣΤ.(ΙΟΥΝΙΟΣ)

Πρόγραμμα ἀκολουθιών. Ἰούλιος 2012.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΤΙΣΣΗΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ

ΙΟΥΛΙΟΣ 2012

	ΗΜ.	ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ	ΩΡΑ
1	Κυρ.	Δ΄ Μτθ., Κοσμᾶ κ΄Δαμ. Ἀναργ., Κων/νου ἐν Ὀρμηδεία Ἑσπερινός. ΑΓΙΑΣΜΟΣ	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ.
2	Δευτ.	ΙΕΡΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟΝ Κατάθ. Τιμίας Ἐσθῆτος Θεοτόκου, Ἰωάννου Μαξίμοβιτς. Ἑσπερινός.	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
3	Τρίτη	Εὔρεσις λειψάνων Ἁγ. Ραφαήλ. Θεία Λειτουργία. Ἑσπερινός ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ	6:30 π.μ. 6:30 μ.μ.
4	Τετ.	Ἀνδρέου Κρήτης. Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός.	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
5	Πέμ	Ἀθανασίου τοῦ ἐν τῷ Ἄθῳ. Θεία Λειτουργία	6:30 π.μ.
6	Παρ.	Σισώη τοῦ Μεγάλου, Λουκίας παρθένου Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ.
7	Σάββ.	Κυριακῆς Μεγαλομάρτυρος. Ὄρθρος, Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ.
8	Κυρ.	Ε΄ Ματθαίου, Προκοπίου Μεγαλομάρτυρος Ἑσπερινός	6:30 π.μ 4:30 μ.μ.
9	Δευτ.	Παγκρατίου Ἱερομ., Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός, Μνημόσυνο Ἐθνομαρτύρων. Ἐκδήλωση μνήμης 9ης Ἰουλίου. Προβολή ταινίας.	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ. 8:00 μ.μ.
10	Τρίτη	Ἀθανασίου τοῦ ἐν Πεντασχοίνῳ Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός, ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ	6:30 π.μ. 6:30 μ.μ.
11	Τετ.	Εὐφημίας Μεγαλομάρτυρος, Ὄλγας Ἰσαποστόλου Ἑσπερινός,	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
12	Πεμ.	Βερονίκης Αἰμορροούσης Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 4:30μ.μ
13	Παρ.	Σύναξις Ἀρχ. Γαβριήλ, ὁσ. Ἡλιοφώτων Θεία Λειτουργία	6:30 π.μ.
13προς14	Παρ. προς Σαββ.	ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ	9:00 μ.μ. – 1:00 π.μ.
14	Σαββ.	Ἑσπερινός	7:00 μ.μ
15	Κυρ.	Στ΄ Ματθ., Πατέρων Δ΄ Οἰκ. Συν.,Κηρύκου κ΄ Ἰουλίττης Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
16	Δευτ.	Ἀθηνογένους Πηδαχθόης. Θ. Λειτουργία Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ.
17	Τρίτη	Μαρίνης Μεγαλομάρτυρος. Ὄρθρος, Θ. Λειτουργία Ἑσπερινός, ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ	6:30 π.μ. 6:30 μ.μ.
18	Τετ.	Αἰμιλιανοῦ μάρτυρος. Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
19	Πέμ.	Μακρίνης ὁσ., Ἀνακομ. λειψάνων Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ Ἑσπερινός.	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ.
20	Παρ.	Προφήτου Ἠλιού Ἑσπερινός ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ	6:30 π.μ. 6:30 μ.μ.
21	Σάββ.	Συμεών τοῦ διὰ Χριστὸν Σαλοῦ, Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ.
22	Κυρ.	Ζ΄ Ματθ. Μαρίας Μαγδαληνῆς, Μαρκέλλης μάρτ.,	6:30 π.μ.
	ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ 22 -27 Ἰουλίου
27	Παρ.	Ἑσπερινός	7:00 μ.μ.
28	Σαββ.	Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου. Ὄρθρος, Θεία Λειτουργία, Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 7:00 μ.μ.
29	Κυρ.	Καλλινίκου κ΄ Θεοδότης τῶν Μαρτύρων Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
30	Δευτ.	Σίλα, Σιλουανοῦ, Κρήσκεντος, Ἐπαινετοῦ, Ἀνδρονίκου ἀπ. Ἑσπερινός	6:30 π.μ. 4:30 μ.μ.
31	Τρίτη	Εὐδοκίμου δικαίου, Ἰωσήφ Ἀριμαθαίας, Θεία Λειτουργία Ἑσπερινός, ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ	6:30 π.μ. 6:30 μ.μ.

Μὲ τὴ βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Κυρίας τῆς Μακεδονιτίσσης, θὰ τελεσθεῖ στὸν ἱερό μας ναὸ σαρανταλείτουγο, ἀπὸ τὶς 2 Ιουλίου μέχρι τὶς 15 Αυγούστου, ἐνῷ θὰ μεσολαβήσει τὸ προσκύνημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας κοινότητας στοὺς Ἁγίους Τόπους. Γιὰ τὴν μεγάλη πνευματικὴ ὠφέλεια ἀπὸ τὸ σαρανταλείτουργο δὲν χρειάζεται νὰ μιλήσουμε. Ὅλοι μας ἔχουμε πιὰ πείρα γιὰ τὴ δύναμή του. Είναι ὅμως μεγάλη εὐλογία ποὺ αὐτὸ τὸ καλοκαίρι τὸ σαρανταλείτουργο θὰ συνδυασθεῖ μὲ τὸ προσκύνημα στὸν Πανάγιο Τάφο τοῦ Κυρίου. Ἔτσι ὄχι μόνο θὰ προσφέρουμε τὴν εὐχαριστιακὴ θυσία «ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς», μνημονεύοντες «τῶν ζώντων καὶ τῶν κεκοιμημένων» ἀδελφῶν μας, ὄχι μόνο θὰ προσευχηθοῦμε ἐκτενῶς γιὰ τὴν εἰρήνη καὶ τὴν σκέπη τῆς πατρίδας μας τοὺς κρίσιμους αὐτοὺς καιροὺς ἀλλὰ καὶ θὰ ἔχουμε τὴν εὐκαιρία ἀφ’ ἑνὸς νὰ προετοιμαστοῦμε, ὥστε νὰ εἶναι ἄξιο τὸ προσκύνημά μας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀφομοιώσουμε τὴ μεγάλη χάρη ποὺ ἐλπίζουμε νὰ λάβουμε στοὺς Ἁγίους Τόπους. Εἶναι δὲ ἡ χάρη ἑνὸς τέτοιου προσκυνήματος ἱκανὴ νὰ μεταμορφώσει ὁλόκληρη τὴ ζωή μας γεμίζοντάς την μὲ τὴν εὐλογία καὶ τὸ ἀναστάσιμο φῶς ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὸν Πανάγιο Τάφο, τὴν «πηγὴ τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως».