Αποφθέγματα

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011



ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ* Η ΟΡΜΗΝΕΙΑ

Του Βασίλη Χαραλάμπους
==========================

Καταμεσής
στο μονοπάτι για την Ιβήρων
η μεγάλη πέτρα
πεισματικά σου γνέφει
λίγο στην άκρη να τη βάλεις.
Εγνοια και τούτη λιγοστή
για τους τόσους άλλους
που θάρθουν.
Κάπως έτσι του Γέροντα η ορμήνεια
πως μεράκι και τούτο της καρδιάς
για τους τόσους περαστικούς
καλό διάβα για νάχουν.


*ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ
____________________

Σε κάποια λιτανεία, από αυτές που συνηθίζεται να γίνονται κοντά στη Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου, ήταν κι ο Γέροντας Παΐσιος.

Η περιοχή των Καρυών είναι δασώδης και με πυκνή βλάστηση και για να πας στα γύρω κελιά πρέπει να περάσεις από στενά μονοπάτια. Σ΄ ένα λοιπόν τέτοιο μονοπάτι υπήρχε μια μεγάλη πέτρα που έπρεπε οι συμμετέχοντες στη λιτανεία να τη δρασκελίσουν. Όλοι οι μοναχοί περνούσαν την πέτρα δρασκελώντας την. Ο Γέροντας Παΐσιος φτάνοντας στην πέτρα σταματά και την σπρώχνει στο πλάϊ λέγοντας:

- Ευλογημένοι, τα γεροντάκια πως θα περάσουν;

Για τον καθένα υπήρχε η προσωρινή λύση να δρασκελίσουν την πέτρα. Για τον Γέροντα υπήρχε και ο άλλος, ο συνάνθρωπος.

Η ίδια περίπτωση έτυχε πάλι σ΄ άλλη λιτανεία μ’ ένα κλώνο ενός θάμνου που εμπόδιζε το διάβα στο μονοπάτι. Ο Γέροντας Παΐσιος και πάλι έπραξε το ίδιο. Απλά περιστατικά που φανερώνουν πολλά.


(Από τη συλλογή Αθωνικό διάβα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου